Μόνο το κυκλοφοριακό θα λύσει ο νέος Κ.Ο.Κ.

Στην Ελλάδα είμαστε θεωρητικά, αλλά και τυπικά, οι εμπνευστές των “Δρακόντειων νόμων”. Για όσους δεν θυμούνται, οι νόμοι του Δράκοντα απέτυχαν, ενώ οι πιο ήπιοι σε τιμωρίες (ή πρόστιμα) νόμοι του Σόλωνα ήταν απείρως πιο αποτελεσματικοί. Δυστυχώς, η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα με το νέο Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.

Του: Νίκου Μαρινόπουλου

Ο νέος Κ.Ο.Κ. περιλαμβάνει παράλογες ρυθμίσεις που δύσκολα τηρούνται στην πράξη.
Υπάρχει έλλειψη συνέπειας μεταξύ οδικής σήμανσης και πραγματικών συνθηκών στους δρόμους.
Υψηλά πρόστιμα δικαιολογούνται για σοβαρές παραβάσεις, όπως το κόκκινο ή η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ.
Οι αρχές συχνά δεν δίνουν το σωστό παράδειγμα, υπονομεύοντας τον ίδιο τον νόμο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
- Η Βόρεια Κορέα έχει ένα πρόβλημα με τα αυτοκίνητα που δεν το περίμενε κανείς!
  
  12/06/2026 - 13:00
- Η αλλαγή που έρχεται να δώσει τέλος στο μποτιλιάρισμα του Κόμβου Μεταμόρφωσης
  
  09/06/2026 - 14:16
Χρειάζεται ρεαλιστική και παιδαγωγική προσέγγιση στη θέσπιση ορίων και την επιβολή ποινών.

Έχει τύχει ποτέ να διαβάσετε κάποιο ελληνικό νομοσχέδιο; Θα μπορούσε να είναι κείμενο γραμμένο από τον πρόεδρο του Εδεσσαϊκού. Εκείνου του ανεκδιήγητου παράγοντα που εμφανίζεται σε ένα σύντομο βίντεο να λέει ασυναρτησίες τις οποίες κανείς δεν μπορεί να καταλάβει. Δίχως όμως να λέει και κάτι λάθος. Ψάξτε να βρείτε το βίντεο εάν δεν το έχετε δει. Θα μείνετε με το στόμα ανοιχτό, για να μην πω τίποτα βαρύτερο. Έτσι λοιπόν και στα νομοσχέδια, αντί να κάτσει κάποιος να καθαρογράψει το κείμενο ώστε να βγάζει νόημα, το μόνο που κάνουν οι νομοθέτες είναι να προσθέτουν ή να διαγράφουν λέξεις, σημεία στίξης και παραπομπές που σε πάνε σε άλλα κείμενα, ακόμα και άλλων δεκαετιών.

Ο νέος Κ.Ο.Κ. και οι προσωπικές απόψεις

Το ίδιο συμβαίνει και με τον νέο Κ.Ο.Κ. Δεν είμαι συνταγματολόγος για να αναλύσω όλα του τα άρθρα, θα εστιάσω μόνο σε αυτά που θεωρώ εντελώς άστοχα. Δεν προσπαθώ να κάνω φίλους με αυτό το κείμενο, γι’ αυτό και δηλώνω ορθά κοφτά ότι δεν με ενδιαφέρει πόσο υψηλό είναι το πρόστιμο εάν περάσεις με κόκκινο. Μην το περάσεις, τόσο απλά. Έχω υπάρξει επιβάτης του Χ96, του λεωφορείου που συνδέει το αεροδρόμιο με τα νότια προάστια. Ήταν χειμώνας και αργά το βράδυ, με ελάχιστη κίνηση, αλλά θυμάμαι ακόμα ότι περάσαμε 4-5 κόκκινα φανάρια στην παραλιακή! Συγνώμη, αλλά δεν φταίει ο Μητσοτάκης, ο Τσίπρας ή ο οποιοσδήποτε άλλος πρωθυπουργός που θεσπίζει υψηλό πρόστιμο. Ο οδηγός φταίει και πολύ σωστά θα το έτρωγε το πρόστιμο κι ας του έκλεινε το σπίτι όπως λέμε. Και λίγα είναι τα δύο χιλιάρικα, από τη στιγμή που όλοι γνωρίζουμε ότι εάν ένα λεωφορείο που περνάει με κόκκινο χτυπήσει μοτοσικλέτα, ο οδηγός της δεν έχει καμία ελπίδα. Τι είναι αυτό που δίνει στον οδηγό του λεωφορείου το δικαίωμα να κλείσει το σπίτι του μοτοσικλετιστή; Γιατί άντε, το ένα το κόκκινο το πέρασε κατά λάθος. Τα υπόλοιπα; Μάλλον αδιαφορία δείχνει για τους λοιπούς χρήστες του δρόμου και λογική bullying. Εγώ οδηγώ μεγάλο, βαρύ και κοινόχρηστο όχημα, οι υπόλοιποι ας κόψουν το λαιμό τους.

Αλκοόλ, ζώνες, κράνη και κινητά

Την ίδια άποψη έχω και για την οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ. Εάν το πρόστιμο σου φαίνεται υψηλό, πλήρωσε δύο ποτά ακόμα για να γυρίσεις σώος στο σπίτι σου. Τόσο περίπου στοιχίζει ένα ταξί. Την ίδια άποψη έχω για τη ζώνη ασφαλείας, πιστεύω ότι δεν θα έπρεπε να παίρνει μπρος ο κινητήρας εάν δεν τη φορέσουν όλοι οι επιβάτες. Το ίδιο και για το κράνος, αλλά και τη σωστή ενδυμασία των μοτοσικλετιστών. Όσον αφορά τα κινητά, αξίζει να διαβάσετε το σχετικό άρθρο στο τεύχος Ιουλίου του Quattroruote. Είναι απλά συγκλονιστικό. Το ξέρουμε ότι αυτό που κάνουμε είναι λάθος, αλλά δεν έχουμε τη δύναμη να το σταματήσουμε! Αυτό παραδέχτηκε η συντριπτική πλειοψηφία όσων ερωτήθηκαν. Ας πληρώσουμε λοιπόν το πρόστιμο, από τη στιγμή που δεν θέλουμε να επενδύσουμε 15-20 ευρώ για την αγορά ενός bluetooth ακουστικού. Ή, εντελώς δωρεάν, μπορούμε να διαβάσουμε τα μηνύματα που μας ήρθαν, μόλις παρκάρουμε.

Ο παραλογισμός των ορίων ταχύτητας

Καταλήγουμε στην αφορμή για τη συγγραφή αυτού του άρθρου, τα περίφημα όρια ταχύτητας. Το μόνο που θα καταφέρουν, είναι να λύσουν το κυκλοφοριακό! Εάν εφαρμοστούν απαρέγκλιτα, αστυνομευθούν δηλαδή με συνέπεια και σε μεγάλο χρονικό ορίζοντα, κινδυνεύουμε να μείνουμε όλοι χωρίς δίπλωμα. Προκαλώ κάποιον από τους εισηγητές τους, να μας δώσει την άδεια να τον ακολουθούμε για ένα μήνα καταγράφοντας την ταχύτητα με την οποία κινείται. Ή τους βουλευτές που τα ψήφισαν. Βάζω στοίχημα ότι θα έχαναν πολλάκις καθημερινά το δίπλωμά τους, με βάση όσα οι ίδιοι εισηγήθηκαν ή ψήφισαν. Αλλά, ως γνωστόν, οι νόμοι στην Ελλάδα είναι για να τους τηρούν οι άλλοι, όχι εμείς.

Η αποσύνδεση πολιτικών από την πραγματικότητα

Όσοι ψηφίζουν τους νόμους κυκλοφορούν με αστυνομική συνοδεία, με υπερδιπλάσια ταχύτητα από τα άλλα οχήματα και “νομίμως” περνούν όλα τα φανάρια με κόκκινο. Μόνο αν γινόταν να κατέβουν από το ροζ συννεφάκι τους, θα υπήρχε ελπίδα να προτείνουν κάποια εφικτή λύση. Δε χρειάζεται να πω πολλά. Απλά θυμηθείτε τι έγινε στη φετινή υπερειδική του Ράλλυ Ακρόπολις. Καθυστέρησε κατά μιάμιση περίπου ώρα, λόγω μποτιλιαρίσματος στην Αθήνα. Μα καλά, ούτε ένας δε σκέφτηκε ότι οι δρόμοι της Αθήνας μποτιλιάρονται κάθε μέρα; Από τον Άρη κατέβηκαν;

Ταχύτητα και λογική

Τα όρια ταχύτητας επινοήθηκαν τη δεκαετία του 1970, ως αντίμετρο στην ενεργειακή κρίση. Σε πάρα πολλά σημεία του οδικού δικτύου, τα όρια που θεσπίστηκαν πριν από 50 χρόνια παραμένουν αμετάβλητα, λες και είμαστε ακόμα σε ταινία με τον Στάθη Ψάλτη στα νιάτα του. Το όριο των 30 χλμ./ώρα μπροστά από σχολεία είναι απόλυτα λογικό. Τα 130 χλμ./ώρα στην ευθεία του αυτοκινητόδρομου με τις τέσσερις λωρίδες, από την άλλη, είναι παράλογα χαμηλό. Δεν λέω να είναι απεριόριστο, όπως σε μεγάλο μέρος των γερμανικών αυτοκινητόδρομων, θα μπορούσε όμως να είναι 180 χλμ./ώρα. Ακόμα καλύτερα, ίσως θα έπρεπε να είναι μεταβλητό, υψηλότερο την ημέρα και χαμηλότερο τη νύχτα, όταν βρέχει ή όταν έχει έντονη κυκλοφοριακή συμφόρηση ο δρόμος.

Το παράλογο στα όρια δρόμων

Σε πρόσφατο ταξίδι μου στη Λακωνία, το GPS μου έδινε όριο στους στενούς επαρχιακούς δρόμους της μίας λωρίδας 80 ή 90 χλμ./ώρα. Μόλις βγήκα στον αυτοκινητόδρομο… το όριο (σε κάποια σημεία) ήταν 70 ή 80 χλμ./ώρα. Επίσης, στην Κακιά Σκάλα… ποιος αποφάσισε για το όριο των 100 χλμ./ώρα; Τόσο ήταν και πριν 40 χρόνια, όταν ο δρόμος ήταν στενός και σαφέστατα κατώτερης ποιότητας. Εάν ενεργοποιηθούν εκεί οι κάμερες, κανείς δε θα γυρίσει με δίπλωμα στην Αθήνα.

Η λογική των πινακίδων και τα εισπρακτικά κίνητρα

Ταμπέλα με προειδοποίηση για συνεχείς στροφές και όριο τα 70 χλμ./ώρα και αμέσως μόλις βγαίνεις στην ευθεία… το όριο να μειώνεται στα 50 χλμ./ώρα και ο δρόμος να έχει διπλή διαχωριστική λωρίδα. Εάν δεν έχει γίνει αυτό για εισπρακτικούς λόγους, παρακαλώ ας μου το εξηγήσει κάποιος. Η ταμπέλα των “60” κοστίζει φθηνότερα και γι’ αυτό την προτιμούν οι κατασκευαστές. Με το χέρι στην καρδιά, πιστεύει κανείς ότι από σήμερα τηρείται το όριο των 30 χλμ./ώρα στα στενά των πόλεων από τους Έλληνες οδηγούς;

Όταν οι χαμηλές ταχύτητες είναι επικίνδυνες

Δεν έχει νόημα ένας νόμος που καθιστά τους πάντες παράνομους. Δεν θα τον σεβαστεί κανείς, πολύ απλά επειδή δεν γίνεται. Όποιος είναι θαρραλέος, ας πάει με 60 χλμ./ώρα σε κάποιο σημείο με έργα στον αυτοκινητόδρομο, έχοντας από πίσω του στο μισό μέτρο τη νταλίκα που θέλει να πάει με 80 χλμ./ώρα.

Οι παραβάσεις της αστυνομίας

Καταλήγω στη λάθος εκπαίδευση των αστυνομικών που καλούνται να επιβάλλουν το νόμο. Καθημερινά τους βλέπουμε να περνούν με κόκκινο, να μην τηρούν τα όρια ταχύτητας, να πηγαίνουν ανάποδα σε μονόδρομους και να κάνουν όσες παραβάσεις κάνουν και οι υπόλοιποι Έλληνες οδηγοί. Δεν είναι υπεράνθρωποι κι αυτοί, παιδιά της διπλανής πόρτας είναι. Και ίσως μειωμένο το ένστικτο της αυτοσυντήρησης.

Ο παραλογισμός που παραμένει

Μήπως έπρεπε να έχουμε διδαχθεί κάτι από τον πρώτο εμπνευστή των υπερβολικά αυστηρών νόμων; Και για διευκρίνιση, όχι, δεν έφαγα κάποια κλήση πρόσφατα. Ο παραλογισμός με εκνευρίζει και το γεγονός ότι αρνούμαστε πεισματικά να κάνουμε κάτι με το σωστό τρόπο.

Τι κρατάμε;

Η αυστηρή νομοθεσία χωρίς ρεαλισμό δεν φέρνει αποτέλεσμα.
Η παιδεία οδικής ασφάλειας πρέπει να ξεκινά από τις αρχές και να δίνεται σωστό παράδειγμα.
Τα όρια και τα πρόστιμα χρειάζονται λογική, συνέπεια και προσαρμογή στις πραγματικές συνθήκες.