Ποια είναι τα οχήματα που προκρίθηκαν για εκτόξευση στα πλαίσια της αποστολής Artemis και την επιστροφή του ανθρώπου στο φεγγάρι
Το πρόγραμμα Artemis της NASA για την επιστροφή του ανθρώπου στο φεγγάρι μπαίνει στην τελική του ευθεία και οι αστροναύτες, όπως και στις τελευταίες Apollo αποστολές, θα έχουν στη διάθεσή σεληνικά, υπερσύγχρονα, αμιγώς ηλεκτρικά, οχήματα… υψηλών επιδόσεων.
Η NASA ανακοίνωσε οι εταιρείες Astrolab και Lunar Outpost θα αναλάβουν τη δημιουργία των νέων οχημάτων LTV (Lunar Terrain Vehicle). Τα δύο projects, με τον προϋπολογισμό για το καθένα να αγγίζει τα 220 εκατομμύρια δολάρια, αναμένεται να αλλάξουν πλήρως τα δεδομένα των διαστημικών αποστολών που έχουν προγραμματιστεί να ξεκινήσουν το 2028. Τα οχήματα αυτά δεν θα χρησιμεύσουν μόνο για τις μετακινήσεις του πληρώματος, αλλά θα αποτελέσουν ένα από τα βασικά εργαλεία για την κατασκευή της πρώτης μόνιμης σεληνιακής βάσης στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Οι «σκληρές» προδιαγραφές της NASA
Για να πάρουν το πράσινο φως, τα οχήματα έπρεπε να πληρούν εξαιρετικά αυστηρά κριτήρια. Η NASA ζήτησε ηλεκτρικά οχήματα βάρους περίπου ενός τόνου, ικανά να μεταφέρουν δύο αστροναύτες με πλήρη εξάρτηση και δυνατότητα να κινούνται με άνεση σε εξαιρετικά δύσβατα εδάφη, σκαρφαλώνοντας σε πλαγιές με κλίση έως και 20 μοίρες.
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο; Τα LTV θα προσφέρουν τρεις τρόπους οδήγησης: χειροκίνητα, από τους ίδιους τους αστροναύτες, με τηλεχειρισμό (απομακρυσμένα από τη Γη), ή εντελώς αυτόνομα, εκτελώντας αποστολές μόνα τους, όταν το πλήρωμα θα ξεκουράζεται.
Δύο διαφορετικές φιλοσοφίες
Οι δύο φιναλίστ ακολούθησαν εντελώς διαφορετική σχεδιαστική προσέγγιση για να κερδίσουν το «χρυσό συμβόλαιο»:
Astrolab CLV-1 (Η Compact επιλογή): Το συγκεκριμένο όχημα σχεδιάστηκε με γνώμονα την απόλυτη εξοικονόμηση χώρου, ώστε να καταλαμβάνει τον ελάχιστο δυνατό όγκο κατά τη μεταφορά του με τον πύραυλο. Διακρίνεται για τη μέγιστη ταχύτητά του που φτάνει τα 14,4 χλμ/ώρα, ενώ οι αστροναύτες προστατεύονται από έναν ειδικό, εξαιρετικά ανθεκτικό εξωτερικό κλωβό ασφαλείας. Οι τροχοί του είναι ανεξάρτητοι και τοποθετημένοι στις άκρες του αμαξώματος για μέγιστη σταθερότητα.
Lunar Outpost Pegasus (Ο «Μαραθωνοδρόμος»): Με μια πρώτη ματιά, το Pegasus έχει σχεδιασμό που θυμίζει με «συμβατικό» τρόπο ένα γήινο buggy. Φυσικά, κάτω από το αμάξωμα (αν μπορεί να περιγραφεί έτσι…), κρύβεται τεχνολογία αιχμής. Χρησιμοποιώντας προηγμένες μπαταρίες που αναπτύχθηκαν σε συνεργασία με τον κολοσσό της αυτοκινητοβιομηχανίας General Motors (GM), το Pegasus πετυχαίνει την αδιανόητη αυτονομία των 900 χιλιομέτρων, με τη μέγιστη ταχύτητά του να αγγίζει τα 10 χλμ/ώρα.
Από το Apollo στο Artemis: Η ιστορική κληρονομιά των πρώτων «διαστημικών buggy»
Η ιστορία των επανδρωμένων σεληνιακών οχημάτων ξεκίνησε δυναμικά στις αρχές της δεκαετίας του 1970 με το Lunar Roving Vehicle (LRV) της NASA, το οποίο αναπτύχθηκε από την Boeing σε συνεργασία με την Delco (θυγατρική της General Motors). Αυτά τα αμιγώς ηλεκτρικά τετράτροχα, γνωστά και ως «moon buggies», χρησιμοποιήθηκαν στις αποστολές Apollo 15, 16 και 17. Ζύγιζαν μόλις 210 κιλά στη Γη αλλά μπορούσαν να μεταφέρουν φορτίο σχεδόν 500 κιλών στη Σελήνη και ήταν έξυπνα σχεδιασμένα ώστε να διπλώνουν μέσα στη σεληνάκατο, καταλαμβάνοντας ελάχιστο χώρο κατά το ταξίδι.
Αν και η μέγιστη ταχύτητά τους δεν ξεπερνούσε τα 13-14 χλμ/ώρα, τα LRV έφεραν επανάσταση στην εξερεύνηση του φεγγαριού, επιτρέποντας στους αστροναύτες να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις μακριά από τη σεληνάκατο και να συλλέξουν πολύτιμα γεωλογικά δείγματα. Το 1972, κατά την αποστολή Apollo 17, το όχημα κάλυψε μια συνολική απόσταση 35,9 χιλιομέτρων, σημειώνοντας ρεκόρ που παρέμεινε αξεπέραστο για δεκαετίες. Σήμερα, τα τρία αυτά ιστορικά οχήματα παραμένουν εγκαταλελειμμένα στην επιφάνεια της Σελήνης, αποτελώντας τους τεχνολογικούς «προγόνους» των φουτουριστικών rover που ετοιμάζονται τώρα για το πρόγραμμα Artemis.
