Η υπ’ αριθμό #99 Mistral με το δεκαεξακύλινδρο εργοστάσιο παραγωγής ισχύος έριξε τους τίτλους τέλους για το εντυπωσιακό μοτέρ
Στο Molsheim της Γαλλίας γράφτηκε επίσημα ο επίλογος για ένα από τα πιο εντυπωσιακά μοτέρ όλων των εποχών. Η παραγωγή της Bugatti W16 Mistral ολοκληρώθηκε, σηματοδοτώντας την οριστική απόσυρση του θρυλικού 8λιτρου quad-turbo W16 κινητήρα.
Το περιορισμένης παραγωγής roadster, που είχε αποκαλυφθεί το 2022 και κατασκευάστηκε σε μόλις 99 αντίτυπα, έχει ήδη αποκτήσει καθεστώς συλλεκτικού θρύλου. Όλα τα αυτοκίνητα διαμορφώθηκαν με εξατομικευμένες προδιαγραφές μέσω του προγράμματος Bugatti Sur Mesure, ικανοποιώντας κάθε επιθυμία των αγοραστών τους.
Η ενενηκοστή ένατη W16 Mistral κατασκευάστηκε για συλλέκτη στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και ξεχωρίζει από τις εξαιρετικά ιδιαίτερες αισθητικές και υλικές λεπτομέρειες, όπως δίχρωμο αμάξωμα στις ειδικές αποχρώσεις Pearl και Sparkle και επενδύσεις σε δέρμα Magnolia και ματ ανθρακόνημα (Grey Carbon Matt).
Η υπογραφή του Ettore Bugatti είναι κεντημένη στα προσκέφαλα των καθισμάτων και χαραγμένη στα μαρσπιέ των θυρών, ενώ τιμώντας τις πολιτισμικές παραδόσεις από τον τόπο καταγωγής του τυχερού ιδιοκτήτη, ο επιλογές ταχυτήτων φέρει ανάγλυφες αναφορές στην παράδοση της ιερακοθηρίας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η W16 Mistral δεν υπήρξε απλώς ένα αριστούργημα σχεδιασμού, αλλά και ένα μηχανολογικό επίτευγμα. Με τον επαγγελματία οδηγό Andy Wallace στο τιμόνι, η ειδική έκδοση World Record Car πέτυχε την εξωφρενική ταχύτητα των 453,91 km/h με την οροφή βγαλμένη, σημειώνοντας νέο παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας για ανοιχτά αυτοκίνητα.
Η επίδοση αυτή κατέστη δυνατή χάρη στην τελική εξέλιξη του W16 κινητήρα, ο οποίος για την περιστάση απέδιδε 1.600 ίππους.
Μίνι Αφιέρωμα: Τι ήταν ο W16 κινητήρας της Bugatti;
Ο W16 δεν ήταν απλώς ένας κινητήρας, ήταν η ενσάρκωση της μηχανολογικής υπερβολής και το όραμα του Ferdinand Piëch, τότε επικεφαλής του Ομίλου Volkswagen, που ήθελε να αμφισβητήσει τους νόμους της φυσικής.
Η ιδέα γεννήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990, όταν ο Piëch σχεδίασε την αρχική ιδέα ενός πολυκύλινδρου κινητήρα σε ένα φάκελο κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με το τρένο Shinkansen στην Ιαπωνία. Στόχος ήταν η δημιουργία ενός κινητήρα που θα απέδιδε πάνω από 1.000 ίππους και θα επέτρεπε σε ένα αυτοκίνητο δρόμου να ξεπεράσει τα 400 km/h, διατηρώντας παράλληλα την άνεση και την αξιοπιστία στην καθημερινή χρήση.
Ο W16 των 7.993 κ.εκ. κατασκευάστηκε ουσιαστικά ενώνοντας δύο οκτακύλινδρους κινητήρες με την αρχιτεκτονική VR του VAG Group, σε γωνία 90 μοιρών μεταξύ τους, συνδεδεμένους σε έναν κοινό στροφαλοφόρο άξονα/
To αποτέλεσμα ήταν 16 κύλινδροι σε διάταξη W και 64 συνολικά βαλβίδες, με την τροφοδοσία να ενισχύεται από 4 (Quad Turbo) υπερσυμπιεστές.
Για να διαχειριστεί τη θερμότητα που παρήγαγε η καύση σε έναν τέτοιο κινητήρα, η Bugatti δημιούργησε ένα πρωτοποριακό σύστημα ψύξης με 10 διαφορετικά ψυγεία και κύκλωμα με ροή εκατοντάδων λίτρων το λεπτό.
Ο W16 δεν έμεινε στατικός στο χρόνο, εξελισσόταν διαρκώς και αυτά είναι χρονολογικά τα σημεία ορόσημα:
Veyron 16.4 (2005): 1.001 hp / 1.250 Nm / Τελική: 407 km/h — Το αυτοκίνητο που άλλαξε για πάντα τα hypercars.
Veyron Super Sport (2010): 1.200 hp / 1.500 Nm / Τελική: 431 km/h.
Chiron (2016): 1.500 hp / 1.600 Nm — Πλήρως ανανεωμένος W16 με μεγαλύτερα τουρμπίνες και διπλό σύστημα ψεκασμού.
Chiron Super Sport 300+ / Mistral / Bolide: 1.600 hp / 1.600 Nm / Ρεκόρ ταχύτητας 490,48 km/h (Chiron SS 300+).
Η διάδοχος κατάσταση
Με το κλείσιμο του κεφαλαίου του W16, η Bugatti περνά στη νέα εποχή υπό τη διοίκηση της Bugatti Rimac. Ο διάδοχος (Bugatti Tourbillon) υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο ατμοσφαιρικό V16 κινητήρα 8,3 λίτρων σε συνδυασμό με υβριδικό σύστημα τριών ηλεκτροκινητήρων, διατηρώντας την πολυτελή και πολυ cylinders παράδοση, αλλά αποχαιρετώντας οριστικά τη διάταξη W16.
