Σε κρίση η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία – Το ηλεκτρικό μέλλον δεν φτάνει ποτέ;

Η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία βρίσκεται σε σοβαρό κίνδυνο, όπως τόνισε πριν λίγους μήνες ο επικεφαλής της βιομηχανίας της ΕΕ, Στεφάν Σεζουρνέ.

Η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία κινδυνεύει να μείνει εκτός παγκόσμιου χάρτη, προειδοποιούν τα κορυφαία στελέχη της.
Πιέσεις από Κίνα, ΗΠΑ και υψηλό ενεργειακό κόστος φρενάρουν τη μετάβαση στα ηλεκτρικά.
Το μερίδιο των EV στην Ευρώπη παραμένει στάσιμο στο 15%, κυρίως λόγω έλλειψης φορτιστών.
Η βιομηχανία ζητά επιδοτήσεις, φοροελαφρύνσεις και ευελιξία στους στόχους CO2.
Στο τραπέζι της Ε.Ε. σχέδιο δράσης ύψους 2,8 δισ. €, αλλά οι προοπτικές παραμένουν αβέβαιες.

Σήμα κινδύνου για το μέλλον της αυτοκινητοβιομηχανίας στην Ευρώπη

Η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία βρίσκεται σε σοβαρή κρίση, σύμφωνα με τον Στεφάν Σεζουρνέ, αρμόδιο για τη βιομηχανική πολιτική της Ε.Ε. Οι πιέσεις που δέχεται ο κλάδος είναι πολυεπίπεδες: από τις υψηλές τιμές ενέργειας και τη μειωμένη ζήτηση, μέχρι τον αυξανόμενο παγκόσμιο ανταγωνισμό και την αβεβαιότητα του ρυθμιστικού πλαισίου.

Ο Σεζουρνέ προειδοποίησε πως υπάρχει κίνδυνος αποκλεισμού της Ευρώπης από τον μελλοντικό χάρτη της παγκόσμιας αυτοκίνησης. Ως απάντηση, η πρόεδρος της Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, συγκαλεί τρίτη και τελευταία συνάντηση για το 2025 στις Βρυξέλλες με τα ηγετικά στελέχη της βιομηχανίας, στο πλαίσιο του “Στρατηγικού Διαλόγου για το μέλλον της αυτοκινητοβιομηχανίας”.

Τι ζητούν οι κατασκευαστές από την Ε.Ε.

Η ACEA και η CLEPA, οι δύο ισχυρότερες ενώσεις του κλάδου, ζητούν από την Κομισιόν:

Ρεαλιστικό πολιτικό σχέδιο για τη μετάβαση στα EV
Μείωση ενεργειακού κόστους για φόρτιση
Επιδοτήσεις αγοράς και φορολογικές ελαφρύνσεις
Επέκταση των υποδομών φόρτισης με ισόρροπη γεωγραφική κατανομή

Ταυτόχρονα, τονίζουν την ανάγκη για αναθεώρηση των στόχων CO₂, χαρακτηρίζοντας τους στόχους για το 2030 και το 2035 “ανέφικτους” με τα σημερινά δεδομένα. Ζητούν ευελιξία ως προς τις τεχνολογίες μετάδοσης κίνησης, ώστε να μη βασιστεί μονοδιάστατα η στρατηγική στην ηλεκτροκίνηση.

Στάσιμο το μερίδιο των EV – Το εμπόδιο της φόρτισης

Παρά τις επενδύσεις και τις πολιτικές ενίσχυσης, το μερίδιο των ηλεκτρικών οχημάτων στην Ε.Ε. παραμένει στο 15%. Ο βασικός λόγος είναι η έλλειψη υποδομών φόρτισης:

Μόλις 880.000 φορτιστές σήμερα στην Ε.Ε.
Απαιτούνται 8,8 εκατ. έως το 2030, δηλαδή 1,5 εκατ. φορτιστές κάθε χρόνο
Ο τρέχων ρυθμός είναι δέκα φορές πιο αργός από αυτόν που απαιτείται

Η κατάσταση αυτή φρενάρει τη ζήτηση και αποθαρρύνει την υιοθέτηση EV, ειδικά σε αγορές με χαμηλή διείσδυση και περιορισμένη αγοραστική δύναμη.

Χάνει τη μάχη της καινοτομίας η Ευρώπη;

Η Ευρώπη υστερεί σε καινοτομία έναντι των ασιατικών ανταγωνιστών. Το 2024, μόνο ένα ευρωπαϊκό μοντέλο –το Volkswagen ID.3– βρέθηκε στο top 10 των EV παγκοσμίως.

Η Κίνα κυριαρχεί στην παραγωγή ηλεκτρικών οχημάτων, ελέγχοντας:

Τη μερίδα του λέοντος στην παραγωγή μπαταριών
Τις παγκόσμιες πωλήσεις EV, με πάνω από 32 εκατομμύρια πωλήσεις συνολικά το 2024 – σχεδόν οι μισές ηλεκτρικές
Ένα πιο φθηνό και αποτελεσματικό παραγωγικό μοντέλο

Η Ευρώπη βρίσκεται επίσης ανάμεσα σε δύο πυρά: από τη μία η πίεση από τις κινεζικές εξαγωγές, από την άλλη οι δασμοί και εμπορικοί φραγμοί των ΗΠΑ.

Νέο ρεκόρ παραγωγής για το εργοστάσιο της Nissan στην Αγία Πετρούπολη

Το οικονομικό στοίχημα: 13 εκατομμύρια θέσεις εργασίας

Η αυτοκινητοβιομηχανία υποστηρίζει 13 εκατομμύρια θέσεις εργασίας και προσφέρει σχεδόν 1 τρισεκατομμύριο ευρώ στο ΑΕΠ της Ε.Ε..

Σε χώρες όπως η Γερμανία, η Σουηδία και κράτη της Ανατολικής Ευρώπης, ο κλάδος αντιπροσωπεύει πάνω από το 10% της μεταποίησης. Η κατάρρευσή του θα είχε ντόμινο επιπτώσεις στην ευρωπαϊκή οικονομία, όπως φανέρωσε και η εμπειρία του Ηνωμένου Βασιλείου.

Τι κρατάμε;

Η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία απειλείται με αποκλεισμό από τον παγκόσμιο χάρτη, λόγω αδυναμίας προσαρμογής.
Το μερίδιο των EV παραμένει στάσιμο και η έλλειψη υποδομών φόρτισης φρενάρει την πρόοδο.
Οι κατασκευαστές ζητούν ευελιξία, επιδοτήσεις και αναθεώρηση των στόχων CO₂.
Η Κίνα κυριαρχεί στις μπαταρίες, στις πωλήσεις και στην καινοτομία, ασκώντας πίεση στον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό.
Η επιβίωση του κλάδου επηρεάζει 13 εκατ. θέσεις εργασίας και 1 τρισ. € ΑΕΠ στην Ε.Ε.