Δοκιμή MG Cyberster Dual Motor 510 PS: Επιστροφή στο ρομαντισμό

Το ηλεκτρικό διθέσιο που επιχειρεί να θυμίσει τι εστί συναίσθημα, στην εποχή της μονότονης ηλεκτροκίνησης και των SUV. Μπορεί;

του Στέλιου Παππά, Φωτογραφίες: Δημήτρης Μανώλαρος

Ζούμε στην εποχή που το SUV έγινε το αυτονόητο και το ηλεκτρικό αυτοκίνητο η νέα κανονικότητα. Η αγορά κυνηγά αποδοτικότητα, αυτονομία και τετραγωνικά μέσα στην καμπίνα, ενώ η συγκίνηση έχει συχνά παραχωρήσει τη θέση της στο excel. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον εμφανίζεται το MG Cyberster και θυμίζει ότι η αυτοκίνηση δεν γεννήθηκε για να μετριέται μόνο σε kWh και λίτρα χώρου αποσκευών. Πρόκειται για ένα διθέσιο roadster με αμιγώς ηλεκτρική καρδιά που φτιάχτηκε για να σε βγάλει από την ευθεία γραμμή. Μια τολμηρή κίνηση από μια μάρκα με βρετανικές ρίζες και κινεζική πλάτη, που επιλέγει να γιορτάσει τα εκατό της χρόνια με ένα ανοιχτό αυτοκίνητο σε μια κατηγορία όπου οι περισσότεροι έχουν κλείσει τα βιβλία.

Το Cyberster δεν προσπαθεί να πείσει ότι είναι το πιο πρακτικό ή το πιο λογικό μέσο μετακίνησης. Στόχος του είναι να επαναφέρει την ιδέα της απόλαυσης πίσω από το τιμόνι -ή έστω του ρομαντισμού που συνόδευε τέτοιες σιλουέτες- με τα εργαλεία της νέας εποχής. Στην πράξη έχουμε ένα roadster που κοιτάει μπροστά σε τεχνολογία και ταυτόχρονα υπενθυμίζει όσα αγαπήσαμε στα κλασικά ανοιχτά αυτοκίνητα. Ο ήλιος, ο αέρας και η άμεση σύνδεση με τον δρόμο επιστρέφουν στο προσκήνιο, αυτή τη φορά αθόρυβα και με τερατώδη ροπή που βγαίνει από ηλεκτροκινητήρες.

Showman

Το πρώτο αντικείμενο συζήτησης είναι η εικόνα. Χαμηλό αμάξωμα, μακρύ καπό, μυώδης ουρά. Η σιλουέτα γράφει έντονα και δεν ζητά άδεια για να τραβήξει βλέμματα. Οι αναλογίες παραπέμπουν σε παραδοσιακό roadster, μόνο που εδώ οι επιφάνειες είναι καθαρές και οι γραμμές σμιλεμένες για αεροδυναμική αποδοτικότητα. Οι πόρτες αποτελούν το αδιαμφισβήτητο highlight, ανοίγοντας προς τα πάνω -αλά Lamborghini- προσθέτοντας έτσι το ανάλογο στοιχείο εντυπωσιασμού κάθε φορά που πλησιάζεις. Η υφασμάτινη οροφή δένει οπτικά με το προφίλ και διπλώνει με ακρίβεια, διατηρώντας την καθαρότητα της ουράς όταν αφήνεις τον ουρανό να μπει στην καμπίνα.

Σε φωτογραφίες το Cyberster δείχνει πιο μικρό απ’ όσο είναι. Στην πραγματικότητα βρίσκεται πιο κοντά σε BMW Z4 παρά σε ένα μικρό roadster όπως το MX-5. Το μήκος αγγίζει τα 4,5 μέτρα και αυτό δίνει πατήματα στο αμάξωμα να δείχνει γεμάτο, χωρίς όμως περίσσεια φλυαρίας στις επιφάνειες. Μπροστά, τα φωτιστικά σώματα έχουν σύγχρονη υπογραφή, ενώ στο πίσω μέρος η εικόνα είναι επιβλητική, με έντονες ακμές και μοντέρνο σχεδιασμό. Το αποτέλεσμα όσο κι αν στις φωτογραφίες έμοιαζε με εξωτικό show car που θα ζοριστεί να πάρει πινακίδες, στην πραγματικότητα αποτελεί ένα ολοκληρωμένο αντικείμενο με χαρακτήρα. Στα μαρσπιέ θα βρεις τη μικρή υπενθύμιση της επετείου που συνδέει το σήμερα με το χθες της μάρκας, ένα διακριτικό νεύμα προς το ΜGB που έβαλε πολλούς οδηγούς στην ιδέα του roadster.

Πιλοτήριο με φιλοσοφία από άλλη εποχή

Το εσωτερικό επιχειρεί να μεταφράσει το ηλεκτρικό παρόν σε εικόνα και χρηστικότητα, με έμφαση όμως στο design. Η ποιότητα υλικών είναι στο ύψος που αναλογεί σε ένα τέτοιο μοντέλο, με αφρώδεις επενδύσεις, σωστές συναρμογές και προσοχή στη λεπτομέρεια. Τα καθίσματα τύπου μπάκετ στηρίζουν εκεί που πρέπει και κρατούν επαρκώς το σώμα όταν ο ρυθμός ανεβαίνει, ενώ παραμένουν αρκετά άνετα για απόσταση. Η θέση οδήγησης βέβαια θα δυσκολέψει τους οδηγούς με ανάστημα άνω του 1,80 μ., μιας και η μπαταρία από κάτω δεν επιτρέπει στο έδρανο να πάει όσο χαμηλά θα περίμενε κανείς σε ένα σπορ roadster. Αν είσαι ψηλός θα χρειαστεί να παίξεις με τις ρυθμίσεις για να αποφύγεις το περίγραμμα του παρμπρίζ στο οπτικό σου πεδίο, ειδικά με κλειστή οροφή, ενώ αν θες να μην έχει και επαφή με του ουρανό, τότε θα πρέπει να οδηγείς με την πλάτη πιο κεκλιμένη από το συνηθισμένο. Αυτό κάποιους μπορεί να τους βολεύει, αλλά για όσους προτιμούν μια πιο όρθια θέση οδήγησης, δημιουργεί αυτομάτως με περίεργη αναλογία απόστασης, με το τιμόνι πιο μακριά από το επιθυμητό. Με ανοιχτή οροφή όλα έρχονται πιο εύκολα στα μέτρα σου και η οδήγηση γίνεται εμπειρία πρώτου καθίσματος σε υπαίθριο θέατρο.

Η τεχνολογική παρουσία προφανώς βρίσκεται σε πρώτο πλάνο, αλλά με διαφορετική προσέγγιση. Μπροστά σου τη θέση της παραδοσιακής πλέον διπλής διάταξης οθονών, έχει πάρει ένα τριπλό πάνελ, το οποίο τυλίγει τον οδηγό, προσφέροντας όλες τις πληροφορίες που μπορεί να χρειαστεί. Το σύνολο εντυπωσιάζει ως εικόνα, όμως στην καθημερινή χρήση απαιτεί μία μικρή εξοικείωση, μιας και πολλές λειτουργίες που κανονικά βρίσκουμε στην κεντρική οθόνη του infotainment, έχουν μοιραστεί στις δύο πλαϊνές οθόνες του cockpit. Η πληροφορία είναι άφθονη, τα γραφικά είναι καθαρά, αλλά η εργονομία έχει τις ιδιοτροπίες της. Κάποιες λειτουργίες κρύβονται πίσω από υπομενού, ενώ ένα τμήμα των δύο ακριανών οθονών πέφτει πίσω από το τιμόνι, άρα χρειάζεται να μάθεις ποιο είναι το γρήγορο μονοπάτι για τις ρυθμίσεις που χρησιμοποιείς συχνά. Με λίγες ημέρες συμβίωσης οι κινήσεις του χεριού αποκτούν ροή, χωρίς να νιώθεις ότι χρειάζεσαι χάρτη για να ενεργοποιήσεις έναν απλό αερισμό ή να αλλάξεις επίπεδο ανάκτησης, στοιχεία που βρίσκονται βέβαια στην 4η οθόνη της κεντρικής κονσόλας, ανάμεσα στα δύο καθίσματα. Η γενική αίσθηση παραμένει ποιοτική, με την κύλιση να διατηρεί την καμπίνα ήσυχη και την οροφή να σφραγίζει καλά κρύβοντας τα χιλιόμετρα ικανοποιητικά όταν κλείνει. Κάποιοι τριγμοί βέβαια ίσως ενοχλήσουν τους πιο ιδιότροπους, οι οποίοι βέβαια μπορούν να ανοίξουν την οροφή και να απαλλαχθούν, απολαμβάνοντας το φρέσκο -και στην περίπτωση μας παγωμένο- αέρα. Σε πρακτικότητα το διθέσιο πλαίσιο βάζει αυτονόητα όρια, με ευχάριστες μικρές εκπλήξεις. Ο χώρος αποσκευών μπορεί να φτάνει τα μόλις 249 λίτρα, οπότε μάθαινες να ταξιδεύεις ελαφρά και να αφήνεις τα περιττά στο σπίτι, αλλά ο γενναιόδωρος χώρος πίσω από τα καθίσματα θα επιτρέψει να βάλεις την τσάντα του γραφείου ή του γυμναστηρίου εκεί αν έχεις συνοδηγό και να μην χρειάζεται να μεταβείς στο πορτμπαγκάζ, ακόμη και για τα τυπικά της καθημερινότητας.

Γροθιά στο στομάχι

Στην έκδοση με δύο ηλεκτροκινητήρες το Cyberster αποδίδει 510 PS και 725 Nm. Η κίνηση μεταφέρεται και στους τέσσερις τροχούς, με το πίσω μοτέρ να δίνει το μεγαλύτερο μέρος της ώθησης. Η μπαταρία έχει ωφέλιμη χωρητικότητα 74,4 kWh. Η επιτάχυνση στα πρώτα μέτρα με το Launch Control ενεργοποιημένο είναι ακαριαία χωρίς να γίνεται απότομα. Μόλις το αυτοκίνητο όμως ρολάρει, δεν επιτρέπει κανένα περιθώριο αμφιβολίας για τα 3,2 δευτερόλεπτα που δηλώνει η MG για το 0-100 km/h. Μία γρήγορα αυξανόμενη ώθηση προς τα εμπρός σε κολλάει στο κάθισμα, με τα μάτια να γουρλώνουν καθώς τα τριψήφια νούμερα στον πίνακα οργάνων έρχονται πριν προλάβεις να πεις Cyberster. Η τελική ταχύτητα που περιορίζεται στα 200 km/h (209km/h στο κοντέρ) μοιάζει περισσότερο με τοίχο πάνω στον οποίο πέφτει το διθέσιο roadster με φορά, δείχνοντας πως αν δεν υπήρχε τιμές κάπου στα 250 km/h δεν μοιάζουν πολύ μακρινές.

Στο κομμάτι της φόρτισης, το αυτοκίνητο υποστηρίζει ταχύτητες σε DC έως 150 kW. Σε ιδανικές συνθήκες η μετάβαση από το 10 στο 80% γίνεται σε λίγο πάνω από μισή ώρα, χρόνος απολύτως συμβατός με μια στάση ξεκούρασης σε ταξίδι. Αν και ένα από τα παγωμένα βράδια που μας συνόδευσε το κινεζικής καταγωγής μοντέλο, το νούμερο στην οθόνη δεν ξεπέρασε τα 40 kW, κάτι που αν συμβεί σε μία στάση ταξιδιού, θα αυξήσει το συνολικό χρόνο σημαντικά, κάτι που κανείς δεν θέλει. Σε AC τα 11 kW καλύπτουν πλήρως τις ανάγκες μιας νυχτερινής φόρτισης στο σπίτι ή στο χώρο εργασίας. Το σημαντικότερο είναι ότι η διαχείριση ενέργειας στην πράξη δείχνει καλά δουλεμένη για ένα αυτοκίνητο 510 ίππων. Με αστική χρήση και ρυθμό που δεν απαιτεί χειρουργικές κινήσεις οικονομίας, βλέπεις κατανάλωση κοντά στις 16 kWh ανά 100 km. Σε επαρχιακό ανάγλυφο και μικτές συνθήκες κινείσαι κοντά στις 18 με 20 kWh ανά 100 km. Στον αυτοκινητόδρομο με σταθερές ταχύτητες, το trip ανεβαίνει προς τις 23 με 25 kWh ανά 100 km, ανάλογα με τη διάθεση του δεξιού ποδιού, ενώ αν αξιοποιηθεί όλη η ισχύς νούμερα κοντά στις 29-30 kWh δεν απέχουν πολύ. Με αυτά τα δεδομένα, μιλάμε για πραγματική εμβέλεια που κυμαίνεται από 350 έως 400 km σε καθημερινό μικτό κύκλο και μειώνεται όταν κρατάς επίμονα υψηλό ρυθμό.

Το βάρος είναι αναπόφευκτος παράγοντας. Το αμάξωμα ξεπερνά τους δύο τόνους και αυτό δεν μπορείς να το παρακάμψεις. Η καλή είδηση είναι ότι η ροπή και η τετρακίνηση κάνουν εξαιρετική δουλειά στο να κρύψουν τη μάζα στις ευθείες και στις γρήγορες καμπές. Το πλεονέκτημα αυτό βέβαια χάνεται σε σφιχτό δρόμο, με τις επαναλαμβανόμενες αλλαγές κατεύθυνσης, να προδίδουν την αδράνεια του συνόλου. Ένα από τα πρώτα δείγματα πως παρά το tech sheet, δεν έχουμε στα χέρια μας ένα σκληροπυρηνικό σπορ μοντέλο, αλλά κάτι που παραπέμπει περισσότερο σε GT.

Τίμια προσπάθεια… με χώρο για βελτίωση

Στην οδήγηση το Cyberster έχει δύο πρόσωπα. Σε καλό οδόστρωμα βγάζει χαρακτήρα gran tourer με ικανότητα να διατηρεί υψηλό ρυθμό χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία. Το τιμόνι είναι γρήγορο και ακριβές, ενώ περνώντας από το Comfort στο Sport και στη συνέχεια στο Super Sport, βαραίνει όσο πρέπει και κερδίζει σε πληροφόρηση. Η ανάρτηση κρατά το αμάξωμα ελεγχόμενο, η κύλιση είναι ικανοποιητική και το αυτοκίνητο δείχνει να κρατά έναν ζωηρό ρυθμό, χωρίς τεράστια προσπάθεια. Το πάτημα εμπνέει εμπιστοσύνη στα πιο ανοιχτά κομμάτια χωρίς να το νιώθεις έξω από τα νερά του, με το πλαίσιο να δείχνει στιβαρό. πάνω στον δρόμο. Τα φρένα με την υπογραφή της Brembo έχουν δύναμη και αντοχή, με το πεντάλ βέβαια να νοθεύεται ελαφρώς σε αίσθηση από το σύστημα ανάκτησης. Τουλάχιστον σου επιτρέπει να ρυθμίσεις το ζύγισμα του αυτοκινήτου στην είσοδο της στροφής με αρκετή ακρίβεια.

Όλα αυτά βέβαια αφορούν τις ιδανικές συνθήκες, εκεί που το οδόστρωμα θυμίζει λιγότερο Ελλάδα και περισσότερο… Ευρώπη. Όταν το σκηνικό επιστρέψει στις κακοτεχνίες κακοτεχνίες της ελληνικής πραγματικότητας, με τα μπαλώματα και τις μικρές ή μεγάλες εγκάρσιες ανωμαλίες να καραδοκούν από στροφή σε στροφή, η εικόνα δεν είναι η ίδια. Η ανάρτηση δείχνει να δυσκολεύεται όταν είναι ήδη φορτισμένη να διαχειριστεί τις ανωμαλίες, διαταράσσοντας την ισορροπία. Σε διαδοχικά bumps και γρήγορες εναλλαγές πορείας το πίσω μέρος μπορεί να δείξει νευρικότητα, με μικρές μετατοπίσεις που θέλουν προσοχή. Δεν μιλάμε για κάτι απρόβλεπτο. Το ESP και η τετρακίνηση κρατούν το σύνολο συγκροτημένο, όμως χάνεις ένα μέρος από την εμπιστοσύνη που νιώθεις στις τέλειες επιφάνειες. Η ουδέτερη ισορροπία είναι ο βασικός τόνος, με μια τάση ανοίγματος της γραμμής στην είσοδο της στροφής αν φρενάρεις αργά ή μεταφέρεις βάρος απότομα. Η μεγαλύτερη ισχύς του πίσω ηλεκτροκινητήρα γενικότερα δεν μεταφράζεται σε rear-biased τετρακίνηση, στοιχείο που εξουδετερώνει ακόμη και την ιδέα της υπερστροφής ισχύος στο στεγνό. Ο μόνος τρόπος για την επίτευξη ενός σεβαστού βαθμού συμμετοχικότητας, είναι μόνο αν το αυτοκίνητο τοποθετηθεί με αυτό τον τρόπο από την είσοδο της στροφής, κουβαλώντας το τελευταίο μέρος του φρεναρίσματος εντός της καμπής ή με μεταφορά βάρους. Που και πάλι θέλει προσοχή, ειδικά σε γλιστερό ή βρεγμένο οδόστρωμα, καθώς μία κάποια καθυστέρηση που υπάρχει στην απόκριση του γκαζιού, μπορεί να μεταφραστεί σε απότομη έκρηξη ροπής στους τροχούς εκεί που δεν την περιμένεις, αποσυντονίζοντας έτσι το πλαίσιο, ενώ με το ESC στη θέση off, το υπερβολικό σπινάρισμα καραδοκεί.

Γενικότερα, το πρόγραμμα Comfort είναι το σωστό για καθημερινή χρήση, με προοδευτική απόκριση, ενώ χρησιμοποιεί αποκλειστικά τον πίσω ηλεκτροκινητήρα για μειωμένη κατανάλωση. Στο Sport νιώθεις περισσότερη ζωντάνια σε τιμόνι και χειριστήρια γενικότερα, ενώ στο Super Sport πρόγραμμα το αυτοκίνητο δίνει ό,τι έχει και δεν έχει σε επιτάχυνση. Το ευχάριστο είναι ότι η ισχύς, όσο μεγάλη και αν είναι, παραμένει διαχειρίσιμη. Δεν υπάρχει απότομη κορύφωση, δεν υπάρχει σκαλοπάτι. Πατάς και η δύναμη ξεδιπλώνεται με διάρκεια, σαν ένας μεγάλος ατμοσφαιρικός να τραβάει από μεσαίες προς κόκκινο χωρίς το μηχανικό δράμα αλλά με τον ίδιο εθισμό του ρυθμού. Η ησυχία του ηλεκτρικού κάνει την ταχύτητα να κρύβεται και την αίσθηση πιο απόκοσμη, ταυτόχρονα. Γι’ αυτό και ο πίνακας οργάνων γίνεται σύμμαχος, για να θυμίζει ότι ο δρόμος δεν είναι πίστα και ότι τα χιλιόμετρα γράφονται πιο γρήγορα από όσο νομίζεις.

Επιστροφή της επιθυμίας με ηλεκτρικά μέσα

Το μεγαλύτερο ατού του Cyberster δεν μετριέται σε χιλιόμετρα ή δευτερόλεπτα. Μετριέται στο ότι θέλεις να το οδηγήσεις χωρίς αφορμή. Ανοίγεις την οροφή σε δέκα δευτερόλεπτα ενώ κινείσαι με έως και 50 km/h, αφήνεις τα χιλιόμετρα να κατέβουν ένα κλικ και απολαμβάνεις τον αέρα που στροβιλίζεται πάνω από τα καθίσματα. Ακούς την πόλη αλλιώς, ενώ χαίρεσαι τη φύση όταν οδηγείς στην εξοχή με ένα τρόπο που η αποστειρωμένη φούσκα των αμέτρητων premium SUV δεν θα μπορούσε ποτέ να προσφέρει . Σε ένα ηλεκτρικό αυτό ακούγεται παράδοξο, αλλά ίσως τελικά να είναι η πιο φυσική μετάφραση του roadster στη σημερινή εποχή. Η απουσία μηχανικού ήχου δεν σημαίνει απουσία συναισθήματος. Απλώς αλλάζει το κανάλι. Ο ήχος γίνεται αέρας και ο ρυθμός γίνεται εικόνα.

Φυσικά υπάρχουν σημεία βελτίωσης. Η εργονομία των πολλαπλών οθονών μπορεί να γίνει ακόμη πιο φιλική στη χρήση, χωρίς να απαιτεί καμπύλη μάθησης. Το στήσιμο της ανάρτησης θα μπορούσε να καλιμπραριστεί για καλύτερη απόσβεση των ανωμαλιών, ώστε να εξαλειφθούν οι τάσεις μετατόπισης σε κακό οδόστρωμα. Η θέση οδήγησης θα κέρδιζε πολλούς πόντους αν κατέβαινε χαμηλότερα, φέρνοντας το τιμόνι πιο κοντά στο στήθος και μακριά από το κενό ανάμεσα στα πόδια. Αυτά όμως είναι παρατηρήσεις που συνοδεύουν ένα αυτοκίνητο με ξεκάθαρη αποστολή και ιδιαίτερη αρχιτεκτονική. Δεν ακυρώνουν τον συνολικό χαρακτήρα του. Τον οριοθετούν.

Ας επαινέσουμε την προσπάθεια

Το MG Cyberster είναι μια σπάνια περίπτωση αυτοκινήτου που κολυμπά κόντρα στο ρεύμα και το κάνει με αυτοπεποίθηση. Αναβιώνει τον όρο roadster σε μια περίοδο όπου η αγορά μετρά μόνο πρακτικές αξίες και δίνει μια νέα ερμηνεία της οδηγικής απόλαυσης με πλήρως ηλεκτρικά μέσα. Δεν είναι τέλειο, ούτε προσπαθεί να είναι. Θέλει δουλειά στα σημεία και κυρίως έναν οδηγό που θα καταλάβει ότι το DNA του γέρνει προς GT. Αν όμως μπεις με αυτή τη διάθεση, θα ανταμειφθείς με επιδόσεις που δεν χρειάζονται τεχνικές περιγραφές, με σταθερότητα σε σβέλτο (όχι ακραίο) ρυθμό και με μια εμπειρία ανοιχτής οδήγησης που θυμίζει γιατί αγαπήσαμε τα διθέσια με τον ουρανό για ταβάνι. Δεν θα τα βάλει με θρυλικά ονόματα του segment από κατασκευαστές όπως η BMW και η Porsche, αλλά θα προσθέσει το δικό του ξεχωριστό λιθαράκι σε μία κατηγορία που κοντεύει να στερέψει από συμμετέχοντες.

Στο τέλος της ημέρας η MG δείχνει ότι υπάρχει χώρος για συναίσθημα στην ηλεκτρική εποχή. Το Cyberster δεν επινοεί το roadster από την αρχή. Το μεταφέρει όμως στο σήμερα χωρίς να το προδώσει. Σου ζητά να ταξιδέψεις με τα απολύτως απαραίτητα, να διαλέξεις δρόμους που έχουν κάτι να πουν και να κάνεις στάσεις που δεν είναι βαρετές. Σου χαρίζει περίσσια ροπή με το παραμικρό χάιδεμα του δεξί πεντάλ και σιωπή που σε αφήνει να ακούσεις όσα συνήθως χάνεις. Σε μια αγορά γεμάτη λογική, αυτό είναι ένας καλός λόγος να χαμογελάσεις. Και αρκετός λόγος να μπει στη λίστα ενός οδηγού που ψάχνει κάτι περισσότερο από ικανοποιητικά στοιχεία στο χαρτί των προδιαγραφών.