Το Neoplan Jumbocruiser ήταν το Boeing 747 των δρόμων και μάλιστα οφείλει την δημιουργία του στα αεροπλάνα μεγάλης χωρητικότητας
-
Το Jumbocruiser της Neoplan εμφανίστηκε το 1975 και έμεινε γνωστό ως το μεγαλύτερο λεωφορείο του κόσμου
-
Μετέφερε έως και 170 επιβάτες, αποτελώντας το επίγειο ισοδύναμο ενός jumbo jet
-
Κατασκευάστηκαν μόλις 11 μονάδες μέχρι το 1991, γεγονός που το κατέστησε σπάνιο και θρυλικό
Η λογική της μαζικότητας
Η μαζική μεταφορά ανθρώπων υπήρξε ανέκαθεν λύση για πιο προσιτές μετακινήσεις. Όσο περισσότερα άτομα ταξιδεύουν μαζί, τόσο μικρότερο είναι το κόστος ανά επιβάτη. Στην αεροπλοΐα αυτή η ιδέα οδήγησε σε αεροσκάφη όπως το Boeing 747 (το Jumbo…) της δεκαετίας του ’70, ενώ στη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία γέννησε το πιο φιλόδοξο λεωφορείο που «τσούλησε» ποτέ στους δρόμους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η Neoplan, γνωστή για τις καινοτομίες της ήδη από το 1935, τόλμησε να μεταφέρει την αεροπορική λογική στο οδικό δίκτυο. Είχε ήδη παρουσιάσει το Skyliner, πρώτο διώροφο τουριστικό λεωφορείο μεγάλων αποστάσεων και από εκεί προχώρησε στο ακόμη πιο φιλόδοξο Jumbocruiser.
Το «θηρίο» της Φρανκφούρτης
Το Jumbocruiser παρουσιάστηκε στη Διεθνή Έκθεση Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης το 1975. Με μήκος 18 μέτρα, ύψος 4 μέτρα και μικτό βάρος 28 τόνους, έφτανε στα όρια των γερμανικών κανονισμών για μέγεθος και βάρος. Ο εσωτερικός χώρος θύμιζε καμπίνα αεροσκάφους: σε κάποιες εκδόσεις υπήρχαν μπαρ, σαλόνι και κουζίνα, ενώ η χωρητικότητα έφτανε τους 170 επιβάτες με απόσταση καθισμάτων μόλις 69 εκατοστά.
Η μηχανική του ήταν εξίσου εντυπωσιακή. Ένας V12 turbodiesel Mercedes-Benz 19,1 λίτρων με 400 ίππους βρισκόταν στο πίσω μέρος, σε ασυνήθιστη διάταξη που επεκτεινόταν μέχρι και το αρθρωτό σκέλος. Η άρθρωση στον επάνω όροφο – και όχι στο δάπεδο – προσέφερε σταθερότητα στην κίνηση, αλλά έκανε τη μετακίνηση των επιβατών περίπλοκη, καθώς έπρεπε να αλλάζουν επίπεδο για να φτάσουν στο τρέιλερ.
Προβλήματα και περιορισμοί
Παρά τον εντυπωσιακό σχεδιασμό, το Jumbocruiser αντιμετώπισε αρκετές δυσκολίες. Η ανάρτηση στις πρώτες εκδόσεις ήταν σκληρή, ενώ η υπερφόρτωση στον πίσω άξονα μπορούσε να προκαλέσει φθορές όταν πολλοί επιβάτες συγκεντρώνονταν στο μπαρ. Επιπλέον, ορισμένοι κινητήρες – όπως ο V10 των 320 ίππων – αποδείχθηκαν ανεπαρκείς για το βάρος του οχήματος.
Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα ήταν το λειτουργικό κόστος. Όπως και τα jumbo jet, το Jumbocruiser ήταν κερδοφόρο μόνο όταν ήταν γεμάτο. Οι περισσότεροι μεταφορείς δίστασαν να επενδύσουν σε ένα τόσο μεγάλο όχημα που απαιτούσε σταθερά υψηλή πληρότητα. Έτσι, λόγω συγκρατημένων παραγγελιών, από το 1975 έως το 1991 κατασκευάστηκαν μόλις 11 μονάδες.
Η κληρονομιά του Jumbocruiser
Κάθε λεωφορείο είχε διαφορετική διαμόρφωση, από πιο πολυτελείς εκδόσεις με λιγότερα καθίσματα έως την ακραία εκδοχή με 170 θέσεις. Σήμερα, εκτιμάται ότι διασώζονται περίπου εννέα: κάποια βρίσκονται σε μουσεία, άλλα έγιναν τροχόσπιτα ή οχήματα που εξυπηρετούν διαφημιστικούτς σκοπούς. Η Neoplan, ανήκει πλέον στη MAN και συνεχίζει να παράγει λεωφορεία, κουβαλώντας την κληρονομιά του παρελθόντος της.
Παρά την περιορισμένη εμπορική του επιτυχία, το Jumbocruiser έμεινε στην ιστορία ως το μεγαλύτερο λεωφορείο της εποχής του. Ήταν το «747 των δρόμων», ένα εγχείρημα που απέδειξε πόσο τολμηρή μπορεί να γίνει η μηχανολογία όταν επιχειρεί να παντρέψει την άνεση με τη μαζικότητα.
Τι κρατάμε
-
Το Neoplan Jumbocruiser παρουσιάστηκε το 1975 ως το μεγαλύτερο λεωφορείο του κόσμου
-
Μετέφερε έως και 170 επιβάτες, θυμίζοντας «Jumbo» αεροσκάφος
-
Αντιμετώπισε προβλήματα άνεσης και οικονομίας, περιορίζοντας τις πωλήσεις
-
Κατασκευάστηκαν μόλις 11 μονάδες μέχρι το 1991, από τις οποίες σώζονται περίπου εννέα
-
Παραμένει σύμβολο τόλμης και καινοτομίας στη βιομηχανία των λεωφορείων
