Φανταστείτε ένα όχημα με μέγεθος σχεδόν τέσσερα γήπεδα μπάσκετ, τελική ταχύτητα αργού βαδίσματος και κατανάλωση 400 λίτρα ανά χιλιόμετρο!
Αυτό ακριβώς είναι το CT-2 (Crawler-Transporter 2) της NASA, το βαρύτερο αυτοκινούμενο χερσαίο όχημα του πλανήτη, σύμφωνα με τα επίσημα ρεκόρ του Guinness, (το αμφισβητούμε και θα εξηγήσουμε γιατί). Βρίσκεται στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της Φλόριντα και η δουλειά του είναι να μεταφέρει πύραυλους (κομπλέ μαζί με τις επανδρωμένες κάψουλες) από τα σιλό όπου φυλάσσονται στις πλατφόρμες εκτόξευσης.
Βαρύ και αργό αλλά υπάρχει λόγος
Με βάρος που αγγίζει τα 3 εκατομμύρια κιλά το CT-2 σίγουρα δεν το λες ελαφρύ. Ούτε και φθηνό αλλά πολύ μεγαλύτερο κόστος έχουν τα φορτία που μεταφέρει. Κατασκευάστηκε το 1965 και έχει διανύσει στη μακρά καριέρα του πάνω από 3.700 χιλιόμετρα, ένα νούμερο εντυπωσιακό αν συνυπολογίσει κανείς ότι η τελική του ταχύτητα αγγίζει τα 3,2 χλμ/ώρα σε κανονικές συνθήκες, ενώ πέφτει ακόμα χαμηλότερα όταν μεταφέρει φορτίο.
Δεν είναι δηλαδή αυτό που θα λέγαμε «γρήγορο», αλλά η δουλειά του δεν απαιτεί ταχύτητα, απαιτεί δύναμη, αξιοπιστία και απόλυτη ακρίβεια καθότι προφανώς δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθη!
Η καρδιά του θηρίου είναι μηχανές από… τρένα
Στην καρδιά του CT-2 χτυπούν δύο κινητήρες ALCO 251C V16, που μαζί αναπτύσσουν 5.500 ίππους ισχύος. Αλλά εδώ ξεκινά το ενδιαφέρον μέρος. Αυτοί οι κινητήρες δεν σχεδιάστηκαν για τη NASΑ, αλλά… για τις σιδηροδρομικές γραμμές.
Οι μηχανές τοποθετούνταν σε τρένα προσφέροντας την ισχύ τους σε συρμούς που λειτουργούσαν στις ΗΠΑ, το Μεξικό και την Αυστραλία, μέχρι που η NASA είδε σε αυτές κάτι που κανείς άλλος δεν περίμενε: την ιδανική ενεργειακή πηγή για τον μεγαλύτερο μεταφορέα διαστημόπλοιων στον κόσμο.
…Γατάκι CT-2!
Όπως αναφέρθηκε στην αρχή του άρθρου, έχουμε λόγους να αμφισβητούμε τον τίτλο του «βαρύτερου αυτοκινούμενου χερσαίου οχήματος του πλανήτη» που αποδίδεται στο CT-2 και αυτό γιατί έχουμε ασχοληθεί με το πραγματικά μεγαλύτερο των θηρίων, που ονομάζεται Bagger 293 και ρίχνει… στα αυτιά στο «αυτοκινητάκι» της NASA.
Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικό άρθρο για αυτό το τερατούργημα, ακολουθώντας τον σύνδεσμο εδώ να 👇
Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος αυτών των κινητήρων, αρκεί μια απλή παράθεση των χαρακτηριστικών τους. Σε κάθε έναν από τους κυλίνδρους, παλινδρομούν πιστόνια με διάμετρο 23 εκατοστά και διαδρομή 26,7 εκατοστά , δημιουργώντας έναν κυβισμό περίπου 11 λίτρων. Ανά κύλινδρο! Πολλαπλασιάστε αυτό επί 16 κυλίνδρους και επί 2 κινητήρες, και το αποτέλεσμα είναι συνολικός κυβισμός ίσος με 236 Toyota Yaris Cross μαζί!
Η κατανάλωση; Εξίσου ακραία. Το CT-2 «πίνει» περίπου 165 γαλόνια καυσίμου ανά μίλι ή αλλιώς, κάνει 32 πόδια ανά γαλόνι. Για να το θέσουμε σε δικά μας, ευρωπαϊκά δεδομένα, χρειάζεται σχεδόν 630 λίτρα για να διανύσει 1,6 χιλιόμετρα.
Ωστόσο, δεν είναι οι δύο diesel μηχανές τρένων που κινούν το CT-2. O ρόλος τους είναι αυτός των γεννητριών, τροφοδοτώντας 16 ηλεκτρικούς κινητήρες, που αποδίδουν συνδυαστικά 6.000 ίππους. Το βασικό πλεονέκτημα έναντι των θερμικών, είναι φυσικά η ροπή και η ακρίβεια στην ρύθμιση αυτής στιγμιαία, χωρίς καθυστέρηση.
Αναβάθμιση λόγω επιστροφής… στη Σελήνη
Το τερατώδες CT-2 δεν έχει μείνει στάσιμο στον χρόνο. Αναβαθμίστηκε σε προδιαγραφές «Super Crawler» για να μπορεί να μεταφέρει το νέο Space Launch System (SLS), δηλαδή τον πύραυλο που η NASA σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει στο πρόγραμμα Artemis για την επιστροφή ανθρώπων στη Σελήνη (αν δεν τους προλάβουν οι Κινέζοι…) Ο SLS προσθέτει 2,6 εκατομμύρια κιλά επιπλέον φορτίο στο ήδη γιγαντιαίο βάρος του μεταφορέα.
Παρά την ηλικία του, το CT-2 δεν πρόκειται να συνταξιοδοτηθεί σύντομα και η NASA σκοπεύει να το χρησιμοποιεί για δεκαετίες ακόμα.
