Δοκιμή Aprilia Tuareg 660 Rally: Πέρα από τα όρια της ασφάλτου

Το 2021, η Aprilia παρουσίασε την Tuareg 660. Μια on-off μοτοσικλέτα με ταξιδιωτικό αλλά και χωμάτινο προσανατολισμό. Το 2025 βγήκε στην παραγωγή η έκδοση Rally. Η ονομασία δεν δόθηκε τυχαία, μιας και τα χαρακτηριστικά Rally είναι πολλά πάνω στη μοτοσικλέτα

Του Ηλία Λαΐτσα

Φωτογραφίες Ναυσικά Βασιλειάδου

Εμφάνιση

Με τα χρώματα «Race Replica» της Aprilia, η νέα Tuareg 660 μόνο απαρατήρητη δεν θα μπορούσες να πεις ότι περνάει. Εμφανισιακά ανήκει αναμφίβολα στην κατηγορία μοτοσικλετών «love it or hate it». Το εμπρός μέρος εξοπλίζεται με τροχό 21”, ο οποίος συνδέεται με τη μοτοσικλέτα με ένα πλήρως ρυθμιζόμενο σύστημα πιρουνιού της Kayaba 43 χιλ. και με διαδρομή 240 χιλ. Στο εμπρός και κάτω μέρος συναντάμε μια μεταλλική προστατευτική καρίνα, η οποία είναι ικανή να προστατέψει τον κινητήρα από λάσπες και πέτρες. Το εμπρός ψηλό φτερό δεν θα μπορούσε να λείπει από την εξίσωση, ειδικά όταν μιλάμε για μια μοτοσικλέτα με καθαρό χωμάτινο προσανατολισμό.

Το εμπρός φωτιστικό σώμα είναι ένα από τα κυριότερα «love it or hate it» χαρακτηριστικά. Προσωπικά βρίσκω τον σχεδιασμό του αρκετά όμορφο και ενδιαφέρον. Η ζελατίνα είναι τοποθετημένη σε ένα ικανοποιητικότατο ύψος, έτσι ώστε και να μην ενοχλεί τον αναβάτη στην όρθια θέση οδήγησης, αλλά και να καλύπτει πλήρως την οθόνη. Η οθόνη είναι και αυτή με τη σειρά της σε πολύ καλό σημείο τοποθετημένη. Ο αναβάτης δεν χρειάζεται να πάρει πολύ τα μάτια του από τον δρόμο για να την κοιτάξει. Εξάλλου μιλάμε για μια ποιοτική οθόνη, η οποία είναι πλήρως ευδιάκριτη ακόμη και με κόντρα ήλιο.

Η τάπα του ρεζερβουάρ των 18 λίτρων βρίσκεται στο κέντρο και αρκετά ψηλά. Αυτό με ανησύχησε λίγο, αλλά περίμενα να την οδηγήσω στο χώμα, για να δω αν οι ανησυχίες μου θα έβγαιναν αληθινές. Από εκεί που είναι τοποθετημένη η τάπα του ρεζερβουάρ, ξεκινάει η σέλα της Tuareg Rally και καταλήγει μέχρι αρκετά πίσω, με το ύψος της από το έδαφος να βρίσκεται στα 913 χιλ. Αυτό είναι ένα ακόμη χωμάτινο χαρακτηριστικό, μιας και επιτρέπει στον αναβάτη να έχει ένα μεγάλο εύρος κίνησης στην όρθια και εκτός δρόμου οδήγηση. Όσο παρατηρούμε το πίσω μέρος, διακρίνουμε τον πίσω τροχό των 18”, ο οποίος συνδέεται με το πλαίσιο με ένα πανέμορφο ψαλίδι αλουμινίου αλλά και με ένα μονό αμορτισέρ, επίσης της Kayaba, με διαδρομή 240 χιλ. Η εξάτμιση της SCProjects είναι το κερασάκι στην τούρτα, η οποία ομορφαίνει κάπως το πίσω μέρος της μοτοσικλέτας, μιας και το πίσω φωτιστικό σώμα κατά τη γνώμη μου θα μπορούσε να είναι και ομορφότερο.

Αστική χρήση και άνεση

Αφού παρατήρησα και επεξεργάστηκα τη μοτοσικλέτα γύρω γύρω, είχε έρθει η ώρα να την οδηγήσω. Από την πρώτη στιγμή που την είδα, ανυπομονούσα για την ώρα που θα ανέβαινα στη σέλα της. Όσο στέκομαι δίπλα της, όμως, νιώθω ότι το τιμόνι της βρίσκεται τόσο ψηλά σαν να είναι πάνω από το κεφάλι μου. Η πρώτη σκέψη της αμυγδαλής ήταν «ωχ! Πώς θα ανέβω εκεί πάνω;». Η δεύτερη σκέψη του ιππόκαμπου όμως ήταν

Πω! Τέλεια θα περάσουμε με αυτό το χωμάτινο διαμάντι».

Στα πρώτα μέτρα και με τη χαρτογράφηση Urban, η μοτοσικλέτα είχε πολύ καλή συμπεριφορά. Η απόκριση του γκαζιού ήταν εξαιρετική, ενώ τα φρένα του ήταν υπεραρκετά για να επιβραδύνουν το σύνολο ανά πάσα στιγμή. Η θέση που τοποθετούνταν τα πόδια ήταν άνετη, με αποτέλεσμα τα γόνατα να αγκαλιάζουν το ρεζερβουάρ, χωρίς να συναντούν παράξενα εξογκώματα. Η θέση του τιμονιού επέτρεπε στα χέρια να έχουν μια φυσική και άνετη θέση, βοηθώντας τα έτσι να παραμένουν χαλαρά. Το ύψος του έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εντός πόλης οδήγηση, μιας και μπορούσε με μεγάλη ευκολία να περάσει πάνω από τους καθρέπτες των αυτοκινήτων, χωρίς να συναντά εμπόδια.

Η σέλα της ήταν αρκετά μαλακή και άνετη για τα δεδομένα της μοτοσικλέτας – μιλάμε για μια μοτοσικλέτα με πιο έντονα τα χαρακτηριστικά Off-Road παρά ταξιδιού. Αυτό βέβαια δεν ισχύει και για το πίσω μέρος της μοτοσικλέτας. Εκεί δηλαδή που θα κάτσει ο συνεπιβάτης, αν αυτό ποτέ χρειαστεί. Το πίσω μέρος είναι λιγότερο φιλόξενο, με τον αφρό να είναι πιο σκληρός σχετικά με το εμπρός μέρος, αλλά και με έναν σχεδιασμό στο πάνω μέρος που δεν βοηθά τον συνεπιβάτη να κάτσει άνετα. Πόσο μας ενδιαφέρει ο συνεπιβάτης σε αυτήν τη μοτοσικλέτα βέβαια; Αν με ρωτάτε, θα πω «σχεδόν καθόλου». Συγγνώμη, φίλοι μου συνεπιβάτες, αλλά αυτή η μοτοσικλέτα έχει άλλον σκοπό!

Εκτός πόλης και στροφές

Η πρώτη απαιτητική δοκιμασία της νέας Αprilia Tuareg 660 Rally ήταν τα πολλά χιλιόμετρα σε στριφτερές διαδρομές. Πόσα μπορεί να περιμένει κάποιος από μια μοτοσικλέτα με χωμάτινο προσανατολισμό, σε μια ασφάλτινη διαδρομή γεμάτη στροφές; Η απάντηση είναι «πολλά». Ειδικά όταν μιλάμε για Aprilia. Η ιταλική φίρμα έχει αποδείξει μέσα στα χρόνια ότι οι μοτοσικλέτες που κατασκευάζει είναι έτοιμες για όλα. Αυτό δεν σταματά να το αποδεικνύει σε κάθε μία μοτοσικλέτα ξεχωριστά. Το ίδιο ισχύει και για τη μοτοσικλέτα που είχα στα χέρια μου. Με συνοδοιπόρο έναν πολύ καλό φίλο και συνάδελφό μου στο Riding School, τον Μελέτη, ο οποίος ακολουθεί με τη δική του Aprilia, η διαδρομή έχει ξεκινήσει και οι στροφές δειλά δειλά άρχιζαν να απλώνονται μπροστά μας.

Η χαρτογράφηση αρχικά ήταν ρυθμισμένη στην επιλογή «Explore». Μετά από μια αρκετά μεγάλη ευθεία, η πρώτη στροφή απέχει μόλις λίγα μέτρα μακριά μου. Η επιβράδυνση είχε ξεκινήσει, οι ταχύτητες κατέβαιναν δύο δύο, ενώ τα φρένα, αν και το πρώτο τους «δάγκωμα» ήταν κάπως απαλό (επιθυμητή συμπεριφορά σε μοτοσικλέτες On-Off), δεν παραπονέθηκαν καθόλου. Εν αντιθέσει, όσο τα πίεζα συνέχιζαν να προσφέρουν ασφαλές, σίγουρο και αποτελεσματικό φρενάρισμα. Ακόμη και όταν βρέθηκα υπό κλίση. Παράπονο; Μηδέν! Αποτελεσματικότητα; Εκατό! Το σώμα μου είχε τοποθετηθεί στο εσωτερικό της στροφής, το βλέμμα και οι ώμοι μου κοιτούσαν προς την έξοδο και όσο το γκάζι μέσα στη στροφή παρέμενε ανοιχτό, η μοτοσικλέτα δεν έκανε κιχ. Κατά την έξοδο, ο δεξιός καρπός περιστράφηκε ακόμη περισσότερο, η κλίση της μοτοσικλέτας μειώθηκε και αφού το σώμα επανατοποθετήθηκε στην αρχική του στάση, μια φράση πέρασε από το μυαλό μου. «Πώς έγινε αυτό;».

Η στροφή είχε τελειώσει πριν καν το καταλάβω, ενώ η αίσθηση που είχα από τη μοτοσικλέτα ήταν σαν να οδηγούσα μια μοτοσικλέτα καθαρά δρόμου και όχι μια On-Off. Λέω «δεν μπορεί! Θα ήταν εύκολη η στροφή. Ας το δοκιμάσω σε μια πιο δύσκολη με λίγη περισσότερη ταχύτητα». Το αποτέλεσμα ήταν ακριβώς το ίδιο. Η Aprilia προσέφερε εξαιρετική ποιότητα κύλισης, με τη σταθερότητα και τη σιγουριά να θέτει τον πήχυ πολύ ψηλά. Έπειτα από μερικές στροφές ακόμη, άλλαξα με μεγάλη ευκολία τη χαρτογράφηση από «Explore» σε «Individual». Αυτή η χαρτογράφηση είναι παραμετροποιήσιμη και είναι αυτή με τον πιο sport χαρακτήρα. Η αλήθεια είναι πως τίποτα δεν είναι τέλειο σε αυτήν τη ζωή και επιλέγοντας αυτή τη χαρτογράφηση μάλλον πέτυχα την «αχίλλειο πτέρνα» της Aprilia. Όσο έπαιζα με τις ρυθμίσεις της μοτοσικλέτας, παρατήρησα πως, ενώ η Tuareg προσφέρει τη δυνατότητα στον αναβάτη να φέρει στα μέτρα του κάποιες από τις ρυθμίσεις της μοτοσικλέτας (π.χ. απόκριση γκαζιού), η διαφορά μεταξύ αυτών ήταν σχεδόν ανεπαίσθητη. Με λίγα λόγια, είτε είχα την απόκριση του γκαζιού στο 1 είτε στο 3, στην πραγματικότητα δεν υπήρχε μεγάλη διαφορά στη συμπεριφορά. Παρ’ όλα αυτά το γκάζι του ήταν εξαιρετικό.

Πολλοί θα έλεγαν ότι είναι «λίγο» και ότι θα ήθελαν η μοτοσικλέτα να είναι πιο γρήγορη. Αρχικά εδώ να αναφέρουμε πως ο άμεσος ανταγωνισμός της Aprilia Tuareg 660 Rally είναι η Yamaha Tenere 700. Οπότε η Aprilia είναι μια γρήγορη μοτοσικλέτα βάσει του ανταγωνισμού. Επίσης, οι περισσότεροι που μιλούν για θέματα ταχύτητας αξίζει να αναλογιστούν πως σε μια εκτός δρόμου διαδρομή, η ταχύτητα έχει άλλη αίσθηση. Οι πιο γραμμικές μοτοσικλέτες μεγάλου κυβισμού σε θέματα ταχύτητας και φρεναρίσματος είναι και οι πιο ιδανικές για χρήση εκτός δρόμου. Ίσως, λοιπόν, όλοι εκείνοι που μιλούν είτε είναι παγκόσμιοι αθλητές στο χώμα και δεν τους είναι αρκετό το γκάζι της Tuareg Rally είτε δεν έχουν οδηγήσει πολύ στο χώμα.

Ας γυρίσουμε όμως στα δικά μας. Τα κυβικά και η ιπποδύναμη της μοτοσικλέτας μού φάνηκαν επαρκή. Αυτό που θα ήθελα λίγο περισσότερο, όμως, θα ήταν λίγη περισσότερη ροπή στις χαμηλές στροφές. Αυτό θα βοηθούσε τη μοτοσικλέτα να «ξεκολλήσει» ευκολότερα σε εξόδους δύσκολων και κλειστών στροφών. Ο ήχος βέβαια που ηχούσε στα αυτιά μου κάθε φορά που άνοιγα το γκάζι ήταν απλά εκπληκτικός. Σε αυτό έπαιζε ρόλο, εκτός από την εξάτμιση της SCProjects, και ο ήχος του ίδιου του κινητήρα που βρυχόταν με τέτοιον τρόπο σαν να είχε υποστεί βελτίωση 2ου σταδίου!

Έπειτα από αρκετά χιλιόμετρα στριφτερής βόλτας, είχαμε πάρει τον δρόμο της επιστροφής. Δεν θα μπορούσα να μη δοκιμάσω τη συμπεριφορά του Cruise Control της Aprilia. Αν και είναι λίγο πιο πολύπλοκο να «σετάρεις» το Cruise Control της Aprilia σε σχέση με άλλες μοτοσικλέτες, η συμπεριφορά του ήταν πολύ καλή. Ο τρόπος που το απενεργοποιείς, βέβαια, είναι από τους αγαπημένους μου. Οι περισσότεροι θα πουν «σιγά, πατάς λίγο φρένο και απενεργοποιείται». Θα απαντήσω πως ναι, οι περισσότερες εταιρίες επιλέγουν αυτόν και μόνο τον τρόπο. Όχι όμως και η Aprilia. Λόγω του ότι το πάτημα του φρένου μπορεί να φέρει μια μεγαλύτερη αναστάτωση κατά την απενεργοποίηση του Cruise Control, η Aprilia, όπως και λίγες ακόμη εταιρείες (π.χ. KTM), έχει επιλέξει το ανάποδο γκάζι. Τι σημαίνει αυτό; Ό,τι ακριβώς διαβάσατε. Όσο το Cruise Control είναι ενεργοποιημένο, αν το γκάζι περιστραφεί με ανάποδη φορά, τότε το Cruise Control απενεργοποιείται με πολύ πιο ομαλό τρόπο. Μπράβο, Aprilia! Αφού είχαμε πλέον επιστρέψει στην αφετηρία, η συζήτηση που είχαμε με τον Μελέτη ήταν σχετικά με το ότι είναι απορίας άξιον το πώς έχουν καταφέρει οι Ιταλοί να φτιάξουν μια χωμάτινη μοτοσικλέτα, η οποία στρίβει καλά και με ακρίβεια στην άσφαλτο.

Χώμα, λάσπη και Tuareg Rally

Η δοκιμή όμως αυτής της μοτοσικλέτας δεν θα μπορούσε να έχει σταματήσει εδώ. Τώρα αρχίζει το πραγματικό παιχνίδι. Φόρεσα μπότες, κράνος, θώρακα, παντελόνι, jersey και γάντια, όλα enduro. Χαμήλωσα τις πιέσεις στα ελαστικά Pirelli Scorpion STR πρώτης τοποθέτησης, επέλεξα τη χαρτογράφηση Off Road και πλέον ήμουν έτοιμος για χώμα, λάσπη και πέτρες.

Μιας και το ύψος μου (1,68 cm) δεν με βοηθάει ιδιαίτερα για οδήγηση εκτός δρόμου, τα πρώτα μέτρα που διήνυσα με την Aprilia ήταν σε χαμηλές ταχύτητες και με έναν αναγνωριστικό χαρακτήρα. Ασχέτως αν είχα ήδη κάνει αρκετά χιλιόμετρα μαζί της στην άσφαλτο. Άλλο η άσφαλτος, άλλο το χώμα. Η εργονομία της ήταν εξίσου καλή στην όρθια θέση, όπως και στην καθιστή. Τα πόδια έσφιγγαν πολύ καλά στο ρεζερβουάρ και το τιμόνι ήταν για ακόμη μία φορά σε τέτοιο ύψος που βοηθούσε τα χέρια να παραμείνουν χαλαρά. Πολύ σημαντικό για την οδήγηση. Ειδικά όταν αυτή είναι εκτός δρόμου. Επειδή όμως τίποτα δεν είναι τέλειο, οι ανησυχίες μου βγήκαν πραγματικές. Όπως είπα και πιο πάνω, η τάπα του ρεζερβουάρ ήταν εκείνη που με ενοχλούσε αρκετά όσο βρισκόμουν όρθιος. Σε αυτό βέβαια πιο πολύ ευθύνεται το ύψος μου, παρά η μοτοσικλέτα. Ήταν κάτι που με ενοχλούσε βέβαια και έπρεπε να το επισημάνω. Ειδικά όταν η ενόχληση αυτή γινόταν στην ευαίσθητη περιοχή, κάτι το οποίο μπορεί να προκαλέσει σοβαρό τραυματισμό. Ειδικά στους άντρες!

Λόγω του ότι είχε βρέξει την προηγούμενη ημέρα, το χώμα ήταν αρκετά μαλακό, η ομίχλη ήταν ακόμη αρκετά χαμηλά στο βουνό, ενώ οι μυρωδιές της φύσης μου δημιουργούσαν όμορφα συναισθήματα. Η μοτοσικλέτα ενέπνεε μια σιγουριά. Μέτρο με το μέτρο και στροφή με τη στροφή, η εμπιστοσύνη μου απέναντί της όλο και μεγάλωνε. Ήταν σαν να μου έλεγε πως πλέον είμαστε στα χωράφια της. Το γκάζι άνοιγε όλο και περισσότερο. Η εξάτμιση φώναζε και εξωτερίκευε το πόσο όμορφα περνούσα πάνω στην Tuareg 660 Rally. Η μοτοσικλέτα άκουγε αμέσως και χωρίς ανακρίβειες όλες τις εντολές που τις έδινα. Χάραζε τη γραμμή της με ευκολία και χάρη στη δυνατότητα απενεργοποίησης τόσο του Traction Control όσο και του ABS η μοτοσικλέτα πλασαριζόταν τόσο στην είσοδο όσο και στην έξοδο με χαρακτηριστική ευκολία.

Εδώ βέβαια θα αναφέρω για δεύτερη φορά πως θα ήθελα η ροπή της στις χαμηλές στροφές να ήταν λίγο περισσότερη, έτσι ώστε να μπορούσα να τη πλασάρω στην έξοδο με μεγαλύτερη ευκολία, ακόμη και με πιο αργές ταχύτητες. Από την άλλη, βέβαια, ήμουν πλήρως ικανοποιημένος με τη δύναμη που πρόσφερε η μοτοσικλέτα. Ήταν τόση όση χρειαζόταν για να με κάνει να περνάω καλά. Στα σημεία που το μόνο σημείο διέλευσής μου ήταν μέσα από τις λάσπες, η Aprilia Tuareg 660 Rally συμπεριφερόταν σαν να έτρωγε πρωινό. Καμία δυσκολία πουθενά. Ακόμη και με τα Pirelli πρώτης τοποθέτησης, τα οποία δεν είναι ιδανικά για τέτοιες συνθήκες. Η συγκεκριμένη μοτοσικλέτα, με ένα ζευγάρι ελαστικών για πιο χωμάτινη χρήση, είναι ικανή να κάνει –σχεδόν– τα πάντα στο χώμα. Όσο το χώμα ήταν «φιλικό» τα πράγματα ήταν αρκετά εύκολα.

Όταν τα πράγματα αγρίεψαν όμως και οι πέτρες στο έδαφος άρχισαν να κάνουν πιο έντονη την παρουσία τους, εκεί η πρόκληση ήταν μεγαλύτερη. Ειδικά όταν αυτές οι συνθήκες συνδυάζονται με την υγρασία των προηγούμενων ημερών λόγω βροχής. Η αλήθεια είναι πως εκεί λίγο τα χρειάστηκα. Τα γλιστρήματα ήταν περισσότερα και συχνότερα. Όχι όμως λόγω της μοτοσικλέτας, αλλά κυρίως λόγω των ελαστικών. Δύσκολο challenge! Όσο το γκάζι όμως παρέμενε ανοιχτό, η Tuareg τα περνούσε όλα από πάνω με αρκετή ευκολία. Τι γίνεται όμως όταν χρειαστεί να πραγματοποιήσει ένα άλμα; Είχε έρθει η στιγμή (όχι που θα το γλίτωνα) που μπροστά μου απλωνόταν μια μικρή αλλά σχετικά απότομη ανηφόρα, η οποία κατέληγε σε άλμα. Ήμουν πολύ περίεργος να δω πώς θα αντιδράσει η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα διακοσίων κιλών σε μια τέτοια πρόκληση. Μπαίνει η πρώτη ταχύτητα στο σασμάν, η μοτοσικλέτα ξεκινάει, ενώ η δεύτερη ταχύτητα παίρνει πλέον τα ηνία. Το γκάζι παραμένει ανοιχτό και σταθερό. Πριν καλά καλά το καταλάβω και έπειτα από μερικά χορευτικά του πίσω τροχού στο χώμα, η Aprilia Tuareg 660 Rally βρίσκεται στον αέρα να πραγματοποιεί ένα άλμα, το οποίο σε μένα φαινόταν μεγάλο, αλλά ένας αναβάτης, όπως για παράδειγμα ο Βασίλης Μπούδρος, θα έβαζε τα γέλια! Το θέμα όμως δεν είναι αν το άλμα μου φάνηκε μεγάλο ή όχι. Το θέμα είναι ότι η μοτοσικλέτα πρόσφερε τόση σιγουριά και ασφάλεια που με έκανε να μη φοβηθώ καθόλου.

Όταν και οι δύο τροχοί ακούμπησαν το έδαφος, η πρώτη μου αντίδραση ήταν να κοιτάξω πίσω το άλμα, έπειτα να κοιτάξω τη μοτοσικλέτα και στη συνέχεια να ψιθυρίσω «μωρέ μπράβο!».

Κατανάλωση

Μετά από μια δοκιμή που τα είχε όλα, είχα επιστρέψει πλέον στο σπίτι. Σε όλη τη δοκιμή των 450 χλμ. περίπου, το γκάζι σταματούσε να περιστρέφεται σε λίγες περιπτώσεις. Ακόμα και έτσι η κατανάλωση της Aprilia Tuareg 660 Rally κυμάνθηκε στα 4,6 λτ./100 χλμ. Δεν ξέρω πόσα μπράβο έχω πει σήμερα, αλλά θα πω άλλο ένα. Μπράβο, Aprilia! Διασκέδαση άνευ όρων, χωρίς να κάνεις κολλητό σου τον βενζινά της γειτονιάς σου.

Συμπέρασμα

Η νέα Aprilia Tuareg 660 Rally είναι μια μοτοσικλέτα, η οποία έχει ξεκάθαρο εκτός δρόμου προσανατολισμό. Είναι εξοπλισμένη με πολλά καλούδια τόσο σε φυσική μορφή όσο και σε ηλεκτρονικά βοηθήματα, τα οποία θα βοηθήσουν τον αναβάτη να περάσει όμορφα και με ασφάλεια τις ώρες του μέσα στο χώμα. Δύσκολα θα πει όχι, μιας και το αίμα της βράζει για περιπέτειες. Θα την επέλεγε ένας αναβάτης που θα ήθελε τα ταξίδια του να περιέχουν ίσα (αν όχι περισσότερα) χιλιόμετρα χώματος με αυτά της ασφάλτου. Σίγουρα μπορεί να αντεπεξέλθει βέβαια και σε μεγάλα ασφάλτινα ταξίδια, αλλά αν κάποιος θέλει να κάνει κυρίως τέτοια χρήση στη μοτοσικλέτα του, τότε η απλή έκδοση της Aprilia Tuareg 660 θα ήταν σοφότερη επιλογή.

Τι μου άρεσε

– Χρωματισμός

– Σχεδιασμός εμπρός φωτιστικού σώματος

– Εργονομία

– Λειτουργία κινητήρα

– Λειτουργία αναρτήσεων

– Ποιότητα κύλισης εντός και εκτός δρόμου

– Φρένα

– Λειτουργία Cruise Control

– Τρόπος απενεργοποίησης Cruise Control

– Συμπεριφορά στη στριφτερή οδήγηση

– Εύκολο στην εκτός δρόμου οδήγηση