5 σπορ αυτοκίνητα της αναλογικής εποχής που θα ήθελες να έχεις στο γκαράζ σου, αφού σύντομα αναμένεται να γίνουν συλλεκτικά
Ενώ τα αυτοκίνητα της εποχής μας γίνονται όλο και πιο πολύπλοκα, κουβαλώντας συχνά έξτρα βάρος που αλλοιώνει τον ανάλαφρο σπορ χαρακτήρα τους, ολοένα και περισσότεροι petrolheads στρέφονται σε παλιές αναλογικές λύσεις για να ικανοποιήσουν την «δίψα» τους για σπορ αίσθηση στην οδήγηση. Χαρακτηριστικά όπως το χειροκίνητο κιβώτιο και τα λίγα έως ελάχιστα ηλεκτρονικά συνήθως λογίζονται ως μειονεκτήματα, ωστόσο, η «ρότα» φαίνεται πως έχει αρχίσει να αλλάζει.
Για πολλούς λάτρεις της σπορ οδήγησης το «καινούργιο» δε σημαίνει αυτόματα «καλό», με αποτέλεσμα αυτοκίνητα που τώρα μένουν στο ράφι να περιμένουν τη σειρά τους να λάμψουν ξανά, αυτή τη φορά ως συλλεκτικά. Ακολουθούν 5 παραδείγματα.
Chevrolet Corvette C5 Z06
Η Corvette Z06 γενιάς C5 αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αμερικανικού σπορ αυτοκινήτου που προσφέρει καθαρή οδηγική εμπειρία. Παρουσιάστηκε το 2001 και συνδυάζει ατμοσφαιρικό V8 κινητήρα με χειροκίνητο κιβώτιο 6 σχέσεων, ενώ το βάρος της περιορίζεται περίπου στα 1.400 κιλά. Η κατανομή βάρους 53:47, η εμπρός-κεντρική τοποθέτηση του κινητήρα και το πίσω τοποθετημένο κιβώτιο συμβάλλουν στην ισορροπία του αυτοκινήτου, ενώ παράλληλα η σταθερή οροφή αυξάνει την ακαμψία του αμαξώματος και οι κοντές σχέσεις του κιβωτίου ενισχύουν τον σπορ χαρακτήρα.
Στα θετικά προστίθεται και η εργοστασιακή εξάτμιση τιτανίου, που χαρίζει χαρακτηριστικό ήχο στον V8. Παρά τις δυνατότητές της, παραμένει λιγότερο περιζήτητη από αντίστοιχα ευρωπαϊκά και ιαπωνικά μοντέλα.
Honda S2000
Στον κόσμο των JDM, μοντέλα όπως τα Skyline GT-R, Supra και RX-7 έχουν ήδη αποκτήσει τεράστια συλλεκτική αξία. Το Honda S2000, ωστόσο, εξακολουθεί να βρίσκεται κάπως στη σκιά τους, παρά το γεγονός ότι προσφέρει μία από τις πιο αυθεντικές οδηγικές εμπειρίες της εποχής του. Το αρχικό μοντέλο χρησιμοποιεί έναν ατμοσφαιρικό τετρακύλινδρο κινητήρα 2,0 λίτρων που στροφάρει μέχρι τις 9.000 σ.α.λ. Στη γενιά AP2, η Honda πέρασε στον κινητήρα F22C1 των 2,2 λίτρων, προσφέροντας περισσότερη ροπή χαμηλά, αλλά με τον κόφτη να βρίσκεται πλέον στις 8.200 σ.α.λ.
Το S2000 παραμένει μια σχετικά προσιτή επιλογή για όποιον αναζητά ένα αυθεντικό JDM και, ειδικά στις εκδόσεις με λίγα χιλιόμετρα, ενδέχεται να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη συλλεκτική αξία.
Lotus Elise
Η Lotus Elise αποτελεί ίσως τo πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της φιλοσοφίας του Colin Chapman: «απλοποίησε και μετά πρόσθεσε ελαφρότητα». Ανάλογα με τη σειρά παραγωγής, το βάρος της κυμαίνεται από μόλις 690 έως 900 κιλά. Οι πρώτες Elise χρησιμοποιούσαν τον κινητήρα Rover K-Series των 1,8 λίτρων, ενώ τα μεταγενέστερα μοντέλα απέκτησαν τετρακύλινδρο 1,8 λίτρων της Toyota, σε ατμοσφαιρικές ή supercharged εκδόσεις.
Χωρίς υποβοήθηση στο τιμόνι, με κεντρικά τοποθετημένο κινητήρα και έντονα μηχανική αίσθηση, η Elise απαιτεί ακρίβεια και οδηγική ικανότητα και προσφέρει μια από τις πιο «ωμές» οδηγικές εμπειρίες.
Alfa Romeo 4C
Η Alfa Romeo 4C είναι διαφορετική περίπτωση. Σχεδιασμένη από την Alfa Romeo και κατασκευασμένη στο εργοστάσιο της Maserati στη Modena, διαθέτει ανθρακονημάτινο monocoque πλαίσιο, κεντρικά τοποθετημένο turbo κινητήρα 1,75 λίτρων και κίνηση στους πίσω τροχούς. Οι 240 ίπποι της μπορεί να μην ακούγονται εντυπωσιακοί, όμως το βάρος των μόλις 939 κιλών αλλάζει τα δεδομένα. Το αυτόματο κιβώτιο διπλού συμπλέκτη 6 σχέσεων είναι η μοναδική επιλογή, καθώς δεν προσφέρθηκε ποτέ ως χειροκίνητη.
Η σκληρή ανάρτηση και η απουσία υποβοήθησης στο τιμόνι κάνουν την 4C ιδιαίτερα άμεση. Το turbo lag είναι αισθητό, όμως ο ήχος του κινητήρα και η αίσθηση επιτάχυνσης προσθέτουν χαρακτήρα. Το ανθρακονημάτινο monocoque, στοιχείο που συναντάται συνήθως σε supercars, την κάνει ακόμη πιο ξεχωριστή.
Renault Clio V6
Το Renault Clio V6 είναι ίσως το πιο παράξενο αυτοκίνητο της πεντάδας και αποτελεί τον πνευματικό διάδοχο του Renault 5 Turbo. Η Renault πήρε το μικρό Clio, αφαίρεσε τα πίσω καθίσματα και τοποθέτησε έναν ατμοσφαιρικό V6 3,0 λίτρων πίσω από τα μπροστινά καθίσματα. Παράλληλα, η κίνηση μεταφέρθηκε από τους εμπρός στους πίσω τροχούς, χρησιμοποιήθηκαν ειδικά εξαρτήματα για την ανάρτηση και το πλαίσιο, ενώ το αμάξωμα φάρδυνε σχεδόν 18 εκατοστά.
Το Phase 1 απέδιδε 226 ίππους, ενώ το Phase 2 ανέβηκε στους 255 ίππους, αποκτώντας παράλληλα σημαντικές αναβαθμίσεις σε ανάρτηση, κιβώτιο, πλαίσιο και ποιότητα κατασκευής. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 2.822 αυτοκίνητα, εκ των οποίων 1.513 Phase 1 και 1.309 Phase 2.
