Πως μπορεί να δημιουργήσεις χαρακιές στην βαφή χωρίς να το καταλάβεις και να υποβαθμίσεις την εικόνα του αυτοκινήτου ενώ πιστεύεις ότι «το φροντίζεις»
Το πλύσιμο του αυτοκινήτου θεωρείται από τις πιο απλές μορφές μορφές «περιποίησης» και φροντίδας. Κάποιοι προτιμούν την ευκολία του πλυντήριού αυτοκινήτων, μερικοί όμως έχουν την δυνατότητα και την θέληση να το κάνουν οι ίδιοι. Νερό, σαμπουάν, ένα σφουγγάρι ή ένα πανί και λίγη ώρα από τον ελεύθερο χρόνο τους, αρκεί. Στην πραγματικότητα όμως, ακριβώς μέσα σε αυτή την απλότητα κρύβεται ένα από τα πιο καταστροφικά λάθη για τη βαφή, το οποίο επαναλαμβάνεται σχεδόν κάθε φορά που το αυτοκίνητο πλένεται στο χέρι.
Η ζημιά δεν είναι άμεση, ούτε και φαίνεται την ώρα που γίνεται. Όμως με τον καιρό, το χρώμα χάνει τη γυαλάδα του, γεμίζει μικροχαρακίες και δείχνει «κουρασμένο», ακόμη κι αν το αυτοκίνητο είναι σχετικά καινούργιο.
Το λάθος δεν είναι το σαμπουάν ή το σφουγγάρι αλλά ο τρόπος
Η φθορά στο χρώμα δεν προκαλείται από το καθαριστικό ή το σφουγγάρι αυτό κάθε αυτό. Προκαλείται από τα ξένα σωματίδια που μεταφέρονται πάνω στη βαφή την ώρα του πλυσίματος. Σκόνη, άμμος, μικρά πετραδάκια και υπολείμματα από την άσφαλτο κολλάνε πάνω στα «εργαλεία» πλυσίματος και, αντί να απομακρύνονται, σύρονται ξανά και ξανά πάνω στο βερνίκι. Έτσι, κάθε πέρασμα που υποτίθεται ότι καθαρίζει, μπορεί στην πράξη να λειτουργεί σαν πολύ λεπτό γυαλόχαρτο. Η ζημιά είναι μικρή κάθε φορά, αλλά λειτουργεί αθροιστικά σε μήκος χρόνου και είναι μόνιμη.
Το σφουγγάρι είναι πιο «επιθετικό» για το χρώμα απ’ όσο πιστεύεις
Το κλασικό σφουγγάρι πλυσίματος παραμένει ιδιαίτερα διαδεδομένο, κυρίως λόγω ευκολίας. Όμως η δομή του το καθιστά προβληματικό. Οι κόκκοι βρωμιάς παραμένουν στην επιφάνειά του και δεν απομακρύνονται αποτελεσματικά με ένα απλό ξέβγαλμα, ούτε και εξατμίζονται μαζί με το νερό όταν στεγνώσει. Αυτό σημαίνει ότι στο επόμενο πέρασμα ‘η στην επόμενη χρήση, οι ίδιοι κόκκοι επιστρέφουν στη βαφή. Όσο συνεχίζεται το πλύσιμο, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα μικροχαρακιώνν, ειδικά σε σκούρα χρώματαό που το πρόβλημα γίνεται πιο εύκολα ορατό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πως ο κουβάς μετατρέπεται σε εχθρός
Το πιο συνηθισμένο λάθος είναι η χρήση ενός μόνο κουβά για όλη τη διαδικασία. Το σφουγγάρι ή το πανί μαζεύουν βρωμιά από το αμάξωμα και βαφτίζονται στο ίδιο κουβά ξανά και ξανά. Το νερό μολύνεται και μετατρέπεται σε μια αποθήκη βρωμιάς η οποία αντί να απομακρύνεται από το αυτοκίνητο, επιστρέφει σε αυτό . Ακόμη κι αν το νερό φαίνεται σχετικά καθαρό, τα επικίνδυνα μικροσωματίδια βρίσκονται εκεί. .
Ο σωστός τρόπος βασίζεται στον διαχωρισμό της βρωμιάς
Η λύση δεν απαιτεί εξειδικευμένο εξοπλισμό, αλλά σωστή λογική. Ο διαχωρισμός καθαρού και βρώμικου νερού είναι κρίσιμος. Με έναν κουβά αποκλειστικά για το σαμπουάν και έναν δεύτερο μόνο για ξέβγαλμα, η βρωμιά δεν επιστρέφει ποτέ στο καθαρό νερό. Το εργαλείο πλυσίματος καθαρίζεται πριν έρθει ξανά σε επαφή με τη βαφή, μειώνοντας δραστικά τον κίνδυνο χαρακιών. Σημαντικό επίσης: Τα χαμηλά τμήματα και οι ζάντες, όπου συγκεντρώνεται η πιο βαριά βρωμιά, πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά και τελευταία στην διαδικασία πλυσίματος.
Πολύ σημαντικό: Όταν κάτι πέσει στο έδαφος, δεν επιστρέφει ποτέ στο… πόστο
Ένα πανί ή σφουγγάρι που πέφτει στο έδαφος παγιδεύει μικροσκοπικά σωματίδια που δεν απομακρύνονται αξιόπιστα με απλό ξέβγαλμα. Δεν τα πετάμε βέβαια, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για άλλες δουλειές, αλλά όχι ως μέσα καθαρισμού του αμαξώματος. Οι χαρακιές από λάθος πλύσιμο δεν εμφανίζονται αμέσως. Με τον χρόνο, το αυτοκίνητο δείχνει θαμπό και παλιό, ακόμη κι αν είναι μηχανικά άψογο. Η δε αποκατάσταση απαιτεί γυάλισμα, χρόνο και κόστος.
Τι κρατάμε
- Η μεγαλύτερη ζημιά στο πλύσιμο προέρχεται από την επιστροφή βρωμιάς στη βαφή
- Το σφουγγάρι εγκλωβίζει σωματίδια που χαράζουν το χρώμα
- Ο ένας κουβάς μολύνει συνεχώς το εργαλείο πλυσίματος
- Ο διαχωρισμός καθαρού και βρώμικου νερού προστατεύει τη βαφή
- Ό,τι πέσει στο έδαφος δεν πρέπει να ξαναχρησιμοποιείται στο χρώμα
