Ακούγεται παράλογο και παράδοξο, όμως είναι απολύτως πραγματικό: μπορείς να δεχθείς κλήση επειδή στάθμευσες μπροστά στο ίδιο σου το parking και…σε «έκλεισες»
Με βάση αυτό το γεγονός, το ερώτημα γεννιέται αυθόρμητα, πώς είναι δυνατόν να παρανομείς σε χώρο που εξυπηρετεί αποκλειστικά… εσένα; Η απάντηση βρίσκεται στη βασική διάκριση που κάνει ο νόμος ανάμεσα στην ιδιοκτησία και τον δημόσιο χώρο. Το parking, το γκαράζ ή η πυλωτή ανήκουν στον ιδιοκτήτη. Ο δρόμος όμως μπροστά τους όχι. Πρόκειται για δημόσιο οδικό χώρο και υπόκειται πλήρως στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, ανεξάρτητα από το ποιος ωφελείται πρακτικά από τη ρύθμιση.
Τι λέει ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας;
Ο ΚΟΚ απαγορεύει τη στάση και τη στάθμευση μπροστά από εισόδους και εξόδους οχημάτων, όταν παρεμποδίζεται η πρόσβαση ή η κυκλοφορία. Και εδώ εμφανίζεται το παράδοξο: ο νόμος δεν εξετάζει σε ποιον ανήκει το parking, αλλά μόνο το γεγονός ότι στον δημόσιο δρόμο δημιουργείται σημείο όπου δεν επιτρέπεται η στάθμευση. Έτσι, τυπικά, μπορείς να παραβιάζεις τον νόμο ακόμη…. κι αν εμποδίζεις αποκλειστικά τον εαυτό σου.
Αυτό οδηγεί σε μια κατάσταση που για πολλούς μοιάζει σουρεαλιστική. Πώς είναι δυνατόν να τιμωρείσαι επειδή δεν προκαλείς όχληση σε κανέναν τρίτο αλλά… στον εαυτό σου; Η απάντηση είναι ότι ο νόμος δεν λειτουργεί με βάση την πρόθεση ή το αποτέλεσμα της στιγμής, αλλά με βάση τη γενική ρύθμιση του δημόσιου χώρου. Αν άρχιζαν να προβλέπονται εξαιρέσεις «εφόσον είναι δικό σου», τότε ο κανόνας θα έπαυε να είναι καθολικός και ο έλεγχος πρακτικά αδύνατος.
Εύλογα τίθεται και το ερώτημα αν όλο αυτό συνιστά κατάχρηση δημόσιου χώρου υπέρ του ιδιοκτήτη του parking. Η απάντηση, νομικά, είναι αρνητική. Ο δημόσιος χώρος δεν παραχωρείται σε κάποιον ούτε δεσμεύεται αποκλειστικά. Απλώς περιορίζεται μία συγκεκριμένη χρήση του — η στάθμευση. Ο χώρος παραμένει κοινόχρηστος, όπως ακριβώς συμβαίνει σε διαβάσεις πεζών, στάσεις λεωφορείων ή ράμπες ΑμεΑ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το πόσο πιθανό είναι να «φας» κλήση ή και να απομακρυνθεί το όχημα σου με γερανό (προβλέπεται…) έχει μικρές στατιστικές πιθανότητες εκτός και αν… καταγγείλεις τον εαυτό σου. Από την άλλη δεν είναι αδύνατο, αφού οι αρχές μπορούν να ειδοποιηθούν από τρίτους. Σε κάθε περίπτωση, τώρα γνωρίζεις, οπότε πράττεις αναλόγως…
Το πραγματικό παράδοξο, τελικά, δεν είναι νομικό αλλά καθημερινό. Ο νόμος δεν σου δίνει κανένα προνόμιο ως ιδιοκτήτη, αλλά ούτε και σε εξαιρεί από την απαγόρευση. Έτσι καταλήγουμε στο οξύμωρο: μπροστά στο parking σου δεν επιτρέπεται να παρκάρει κανείς — ούτε καν εσύ!
