Όταν ένα λάστιχο χάνει συνεχώς αέρα, η αιτία δεν είναι πάντα ένα καρφί. Η βαλβίδα, η ζάντα και η στεγανοποίηση μπορεί να κρύβουν το πρόβλημα.
Συμπληρώνεις αέρα, η ένδειξη επανέρχεται εκεί που πρέπει και λίγες ημέρες αργότερα το ίδιο λάστιχο βρίσκεται πάλι χαμηλότερα. Κοιτάζεις το πέλμα, δεν βλέπεις κάποιο καρφί ή βίδα και αναρωτιέσαι από πού φεύγει ο αέρας. Πρόκειται για ένα πρόβλημα που χρειάζεται έλεγχο σε ολόκληρο τον τροχό, καθώς η στεγανότητα εξαρτάται τόσο από το ελαστικό όσο και από τη βαλβίδα και τη ζάντα. Η απουσία μιας ορατής τρύπας δεν αρκεί για να αποκλειστεί η διαρροή. Και η επαναλαμβανόμενη συμπλήρωση αέρα μπορεί να κρύβει προσωρινά το σύμπτωμα, χωρίς να αντιμετωπίζει την αιτία.
Η βαλβίδα μπορεί να χάνει χωρίς να φαίνεται
Η βαλβίδα φουσκώματος είναι ένα από τα σημεία που πρέπει να ελεγχθούν. Το ελαστικό σώμα της μπορεί να έχει γεράσει ή να έχει υποστεί φθορά, ενώ διαρροή μπορεί να εμφανιστεί και στον εσωτερικό μηχανισμό της, τη λεγόμενη βελόνα. Ο αέρας ενδέχεται να φεύγει τόσο αργά ώστε να μην ακούγεται τίποτα. Έτσι, ένα λάστιχο που δείχνει φυσιολογικό αμέσως μετά το φούσκωμα μπορεί να εμφανίσει ξανά χαμηλή πίεση έπειτα από μερικές ημέρες. Αν το ελαστικό είναι σε καλή κατάσταση και το πρόβλημα εντοπιστεί στη βαλβίδα, δεν προκύπτει αυτομάτως ανάγκη αλλαγής ελαστικού. Στα αυτοκίνητα με αισθητήρα άμεσης μέτρησης TPMS ενσωματωμένο στη βαλβίδα, χρειάζονται έλεγχο και τα στεγανοποιητικά εξαρτήματα της διάταξης. Μπορεί να απαιτείται κατάλληλο κιτ συντήρησης, χωρίς απαραίτητα να αντικατασταθεί ολόκληρος ο αισθητήρας. Η δυνατότητα αυτή εξαρτάται από τον τύπο του και το σημείο της βλάβης.
Διαρροή εκεί όπου το ελαστικό συναντά τη ζάντα
Τα σύγχρονα ελαστικά επιβατικών αυτοκινήτων είναι συνήθως χωρίς σαμπρέλα. Για να συγκρατούν τον αέρα, πρέπει να εφαρμόζουν και να στεγανοποιούν σωστά πάνω στη ζάντα, περιμετρικά στην περιοχή της στεφάνης τους. Οξείδωση, επικαθίσεις ή ξένα σώματα στην επιφάνεια επαφής μπορούν να εμποδίσουν αυτήν τη στεγανοποίηση. Το ίδιο μπορεί να συμβεί αν η στεφάνη του ελαστικού έχει τραυματιστεί κατά την τοποθέτηση ή την αφαίρεσή του. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το πέλμα μπορεί να είναι εντελώς άθικτο, αλλά ο αέρας να διαφεύγει από την ένωση με τη ζάντα. Αν η απώλεια ξεκίνησε αμέσως μετά την αλλαγή ελαστικών ή κάποια εργασία στον τροχό, αυτή η πληροφορία είναι χρήσιμη για τον τεχνικό. Δεν αποδεικνύει από μόνη της λανθασμένη τοποθέτηση, αλλά βοηθά να κατευθυνθεί ο έλεγχος.
Στραβωμένη ή ραγισμένη ζάντα
Μια δυνατή λακκούβα ή ένα χτύπημα σε πεζοδρόμιο μπορεί να επηρεάσει και τη ζάντα. Αν παραμορφωθεί το χείλος της, το ελαστικό ενδέχεται να μη στεγανοποιεί πλέον σωστά. Αν υπάρχει ρωγμή, ο αέρας μπορεί να διαφεύγει από την ίδια τη ζάντα. Η ζημιά δεν είναι απαραίτητα εμφανής από την εξωτερική πλευρά του τροχού. Γι’ αυτό, ένας πρόχειρος έλεγχος όσο το αυτοκίνητο παραμένει παρκαρισμένο δεν αρκεί για να την αποκλείσει. Η κατάσταση της ζάντας πρέπει να αξιολογηθεί από ειδικό, ο οποίος θα κρίνει και αν απαιτείται αντικατάσταση. Μια δομική βλάβη δεν αντιμετωπίζεται απλώς με περισσότερο αέρα.
Η θερμοκρασία αλλάζει την πίεση
Όταν πέφτει η θερμοκρασία, μειώνεται και η πίεση μέσα στα ελαστικά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουν χάσει αντίστοιχη ποσότητα αέρα. Αντίθετα, μετά την οδήγηση, η θέρμανσή τους ανεβάζει την ένδειξη. Επομένως, η σύγκριση μιας μέτρησης μετά από ταξίδι με μια μέτρηση το επόμενο κρύο πρωί μπορεί να παραπλανήσει. Οι επαναλαμβανόμενοι έλεγχοι χρειάζεται να γίνονται με κρύα ελαστικά, σε όσο γίνεται παρόμοιες συνθήκες. Ωστόσο, αν ένας συγκεκριμένος τροχός χάνει σταθερά περισσότερο από τους υπόλοιπους, η θερμοκρασία δεν αρκεί ως εξήγηση. Αυτή η διαφορά αποτελεί λόγο αναζήτησης τοπικής διαρροής.
Πόση απώλεια θεωρείται φυσιολογική;
Τα ελαστικά δεν διατηρούν την πίεσή τους επ’ αόριστον. Μια μικρή απώλεια, ενδεικτικά της τάξης των 0,07 bar τον μήνα, μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και σε ιδανικές συνθήκες. Πρόκειται για μια τάξη μεγέθους και όχι για όριο διάγνωσης που ισχύει σε κάθε περίπτωση. Ένα λάστιχο που χρειάζεται συχνά συμπλήρωμα ή εμφανίζει αισθητή πτώση μέσα σε λίγες ημέρες πρέπει να ελεγχθεί. Η ταχύτητα της απώλειας και η επανάληψή της στον ίδιο τροχό είναι πιο χρήσιμα στοιχεία από μια μεμονωμένη ένδειξη στο πρατήριο.
Πώς εντοπίζεται η αιτία
Ο έλεγχος ξεκινά με ένα αξιόπιστο μανόμετρο και με τις πιέσεις που ορίζει ο κατασκευαστής του αυτοκινήτου, ανάλογα με τον άξονα και το φορτίο. Οι τιμές βρίσκονται στο σχετικό αυτοκόλλητο ή στο εγχειρίδιο. Η μέγιστη πίεση που αναγράφεται στο πλαϊνό του ελαστικού δεν είναι η προτεινόμενη πίεση καθημερινής χρήσης. Λίγο σαπουνόνερο στη βαλβίδα μπορεί να αποκαλύψει διαρροή, αν εμφανίζονται φυσαλίδες που συνεχίζουν να σχηματίζονται. Αν δεν εμφανιστούν, όμως, δεν αποκλείεται πρόβλημα σε άλλο σημείο. Το βουλκανιζατέρ πρέπει να ελέγξει συνολικά τον τροχό και, όπου χρειάζεται, να αφαιρέσει το ελαστικό για εσωτερική επιθεώρηση. Παράλληλα, χρειάζεται να αποκλειστεί μια μικρή διάτρηση που δεν διακρίνεται εύκολα. Το «δεν βλέπω καρφί» δεν αποτελεί διάγνωση ότι το λάστιχο δεν είναι τρυπημένο. Αν το ελαστικό έχει ξεφουσκώσει έντονα, χάνει γρήγορα πίεση ή εμφανίζει ορατή ζημιά, μη συνεχίσεις την οδήγηση. Σταμάτησε σε ασφαλές σημείο και ζήτησε βοήθεια. Η κύλιση με πολύ χαμηλή πίεση μπορεί να προκαλέσει εσωτερική βλάβη, ακόμη και αν αργότερα το λάστιχο ξαναφουσκώσει και δείχνει φυσιολογικό.
