Πώς αποφεύγω το να βγάζει τη ζώνη το παιδί μου από το παιδικό κάθισμα;

Γιατί συμβαίνει ο ρόλος του «εύκολου ανοίγματος» και πώς μπορούν να το αντιμετωπίσουν οι γονείς με ασφάλεια

Δεν είστε οι μόνοι που μπορεί να αντιμετωπίζετε το ίδιο πρόβλημα. Ένα επίμονο παιδί που προσπαθεί να λύσει τη ζώνη ή το κούμπωμα του παιδικού καθίσματος ενώ το αυτοκίνητο κινείται, δεν αποτελεί σπάνια περίπτωση.

Πρόκειται για μια συμπεριφορά που εμφανίζεται σε πολλά παιδιά, συνήθως από περιέργεια, βαρεμάρα ή αίσθηση ελέγχου. Ωστόσο η αλήθεια είναι ότι η συμπεριφορά αυτή ανησυχεί τους γονείς και προκαλεί αναστάτωση στην καμπίνα, με την επικινδυνότητα λόγω απόσπασης προσοχής του ενήλικα στο τιμόνι να αυξάνεται αρκετά.

Γιατί το κούμπωμα δεν είναι «δύσκολο»

Έχουμε συνηθίσει στην καθημερινότητα μας προϊόντα που είναι σχεδιασμένα με ασφάλειες αποτροπής για τα παιδιά και αυτό ισχύει από τους αναπτήρες μέχρι τα πώματα στις χλωρίνες και σε άλλα καθαριστικά.

Οι μηχανισμοί πρόσδεσης των ζωνών στα παιδικά καθίσματα, παραδόξως πως, δεν ανήκουν σε αυτή την κατηγορία και για την ακρίβεια, ανοίγουν αρκετά εύκολα. Υπάρχει όμως λόγος για αυτό.

Σε περίπτωση ατυχήματος, το παιδικό κάθισμα πρέπει να επιτρέπει άμεση απελευθέρωση του παιδιού, ακόμη και σε εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες. Για παράδειγμα:

αν το αυτοκίνητο έχει ανατραπεί,
αν η πρόσβαση γίνεται από παράθυρο,
αν το άτομο που βοηθά βρίσκεται σε κατάσταση σοκ ή δεν γνωρίζει το συγκεκριμένο κάθισμα.

Γι’ αυτόν τον λόγο:

το κούμπωμα δεν μπορεί να είναι κρυφό,
πρέπει να είναι εύκολα ορατό και προσβάσιμο,
και να μην απαιτεί μεγάλη δύναμη για να ανοίξει.

Ορισμένα παιδικά καθίσματα μπορεί αρχικά να φαίνονται «πιο δύσκολα», αλλά τα περισσότερα παιδιά μαθαίνουν γρήγορα πώς λειτουργούν — ειδικά αν έχουν δει άλλο παιδί ή άλλο κάθισμα.

Γιατί δεν πρέπει να τροποποιείται το κούμπωμα

Κάποιες φορές, από αγωνία, γονείς σκέφτονται λύσεις όπως να γυρίσουν το κούμπωμα «ανάποδα» προς την κοιλιά του παιδιού, να το καλύψουν με ύφασμα ή να το τυλίξουν με κάτι, ώστε να είναι δύσκολη η πρόσβαση.

Αυτές οι πρακτικές δεν είναι ασφαλείς και δεν συνιστώνται. Μπορεί να καθυστερήσουν την απελευθέρωση σε περίπτωση ανάγκης και, ειρωνικά, συχνά λειτουργούν ως… πρόκληση για το παιδί, που προσπαθεί ακόμη περισσότερο να «νικήσει» το εμπόδιο.

Στρατηγικές απόσπασης και συμπεριφοράς

Αντί για μηχανικές παρεμβάσεις, πιο αποτελεσματική είναι η αλλαγή συμπεριφοράς.

Ένα πρώτο βήμα είναι να δείξετε στο παιδί ότι το αυτοκίνητο δεν ξεκινά ή σταματά όταν η ζώνη λυθεί.

Αυτό απαιτεί φυσικά να αφιερώσετε λίγο χρόνο αποκλειστικά σε αυτή την «διδακτική εμπειρία» και δεν είναι κάτι που μπορεί ή πρέπει να γίνεται στις συνήθεις καθημερινές διαδρομές ή στα ταξίδια.

Αν το παιδί είναι σε ηλικία που αντιλαμβάνεται την έννοια της ανταμοιβής, μπορείτε απλά να του εξηγήσετε ότι χωρίς ζώνη, δεν υπάρχει βόλτα, πάρκο ή εκδρομή.

Ο ρόλος της ορατότητας και της απασχόλησης

Ένα ακόμη στοιχείο που βοηθά είναι το ύψος του καθίσματος. Όταν το παιδί κάθεται πιο ψηλά, έχει καλύτερο οπτικό πεδίο, παρατηρεί το περιβάλλον και ασχολείται λιγότερο ή και καθόλου με τη ζώνη.

Παράλληλα, μικρές αποσπάσεις προσοχής (παιχνίδια, μουσική, συζήτηση) μπορούν να μειώσουν την ενασχόληση με το κούμπωμα, ειδικά σε μεγαλύτερες διαδρομές.

Τι κρατάμε